MyMandirInstall
Profile

SHREE SHARMA

6 days ago

🙏🌹 भगवान विष्णु कृत देवी स्तोत्र 🌹🙏 देवी भागवत महापुराण तृतीय स्कन्ध, चतुर्थ अध्याय 🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹 भूमिका (Context)🌺 देवी भागवत के तृतीय स्कन्ध में कथा आती है कि जब भगवान विष्णु क्षीरसागर में योगनिद्रा में थे, तब मधु-कैटभ के भय से ब्रह्मा जी ने देवी की स्तुति की। देवी के प्रभाव से विष्णु जागृत हुए। युद्ध के बाद जब विष्णु जी को देवी के दिव्य मणिद्वीप के दर्शन हुए, तो वे उस परात्पर आद्याशक्ति के स्वरूप को देखकर आश्चर्यचकित रह गए। तब सृष्टि की मूल कारण, सभी देवताओं की जननी को जानकर भगवान विष्णु ने स्वयं यह स्तोत्र गाया। यह स्तोत्र अद्वैत वेदांत का सार है - जिसमें विष्णु जी स्वीकार करते हैं कि ब्रह्मा, विष्णु, शिव सब उनकी शक्ति से ही कर्ता बने हैं। यह स्तोत्र प्रथम स्कन्ध अध्याय 9 में भी मधु-कैटभ वध प्रसंग में संक्षेप में आता है, पर इसका विस्तृत रूप तृतीय स्कन्ध अध्याय 4 के श्लोक 27 से 49 में है। मूल स्तोत्र - देवीस्तोत्रं विष्णुनाकृतम्🌺 श्रीभगवानुवाच -🌺 नमो देव्यै प्रकृत्यै च विधात्र्यै सततं नमः। कल्याण्यै कामदायै च वृद्ध्यै सिद्ध्यै नमो नमः॥१॥ सच्चिदानन्दरूपिण्यै संसारारणये नमः। पञ्चकृत्यविधात्र्यै ते भुवनेश्यै नमो नमः॥२॥ सर्वाधिष्ठानरूपायै कूटस्थायै नमो नमः। अर्धमात्रार्थभूतायै हृल्लेखायै नमो नमः॥३॥ ज्ञातं मयाऽखिलमिदं त्वयि सन्निविष्टं त्वत्तोऽस्य सम्भवलयावपि मातरद्य। शक्तिश्च तेऽस्य करणे विततप्रभावा ज्ञाताऽधुना सकललोकमयीति नूनम्॥४॥ विस्तार्य सर्वमखिलं सदसद्विकारं सन्दर्शयस्यविकलं पुरुषाय काले। तत्त्वैश्च षोडशभिरेव च सप्तभिश्च भासीन्द्रजालमिव नः किल रञ्जनाय॥५॥ न त्वामृते किमपि वस्तुगतं विभाति व्याप्यैव सर्वमखिलं त्वमवस्थिताऽसि। शक्तिं विना व्यवहृतो पुरुषोऽप्यशक्तो वम्भण्यते जननि बुद्धिमता जनेन॥६॥ प्रीणासि विश्वमखिलं सततं प्रभावैः स्वैस्तेजसा च सकलं प्रकटीकरोषि। अत्स्येव देवि तरसा किल कल्पकाले को वेद देवि चरितं तव वै भवस्य॥७॥ त्राता वयं जननि ते मधुकैटभाभ्यां लोकाश्च ते सुवितताः खलु दर्शिता वै। नीताः सुखस्य भवने परमां च कोटिं यद्दर्शनं तव भवानि महाप्रभावम्॥८॥ नाहं भवो न च विरिञ्चि विवेद मातः कोऽन्यो हि वेत्ति चरितं तव दुर्विभाव्यम्। कानीह सन्ति भुवनानि महाप्रभावे ह्यस्मिन्भवानि रचिते रचनाकलापे॥९॥ अस्माभिरत्र भुवने हरिरन्य एव दृष्टः शिवः कमलजः प्रथितप्रभावः। अन्येषु देवि भुवनेपु न सन्ति किं ते किं विद्म देवि विततं तव सुप्रभावम्॥१०॥ याचेऽम्ब तेऽङ्घ्रिकमलं प्रणिपत्य कामं चित्ते सदा वसतु रूपमिदं तवैतत्। नामापि वक्त्रकुहरे सततं तवैव सन्दर्शनं तव पदाम्बुजयोः सदैव॥११॥ भृत्योऽयमस्ति सततं मयि भावनीयं त्वां स्वामिनीति मनसा ननु चिन्तयामि। एषाऽऽवयोरविरता किल देवि भूया- द्व्याप्तिः सदैव जननी सुतयोरिवार्थे॥१२॥ त्वं वेत्सि सर्वमखिलं भुवनप्रपञ्चं सर्वज्ञता परिसमाप्तिनितान्तभूमिः। किं पामरेण जगदम्ब निवेदनीयं यद्युक्तमाचर भवानि तवेङ्गितं स्यात्॥१३॥ ब्रह्मा सृजत्यवति विष्णुरुमापतिश्च संहारकारक इयं तु जने प्रसिद्धिः। किं सत्यमेतदपि देवि तवेच्छया वै कर्तुं क्षमा वयमजे तव शक्तियुक्ताः॥१४॥ धात्री धराधरसुते न जगद्बिभर्ति आधारशक्तिरखिलं तव वै बिभर्ति। सूर्योऽपि भाति वरदे प्रभया युतस्ते त्वं सर्वमेतदखिलं विरजा विभासि॥१५॥ ब्रह्माऽहमीश्वरवरः किल ते प्रभावा- त्सर्वे वयं जनियुता न यदा तु नित्याः। केऽन्ये सुराः शतमखप्रमुखाश्च नित्या नित्या त्वमेव जननि प्रकृतिः पुराणा॥१६॥ त्वं चेद्भवानि दयसे पुरुषं पुराणं जानेऽहमद्य तव संनिधिगः सदैव। नोचेदहं विभुरनादिरनीह ईशो विश्वात्मधीरिति तमःप्रकृतिः सदैव॥१७॥ विद्या त्वमेव ननु बुद्धिमतां नराणां शक्तिस्त्वमेव किल शक्तिमतां सदैव। त्वं कीर्तिकान्तिकमलामलतुष्टिरूपा मुक्तिप्रदा विरतिरेव मनुष्यलोके॥१८॥ गायत्र्यसि प्रथमवेदकला त्वमेव स्वाहा स्वधा भगवती सगुणार्धमात्रा। आम्नाय एव विहितो निगमो भवत्यै सञ्जीवनाय सततं सुरपूर्वजानाम्॥१९॥ मोक्षार्थमेव रचयस्यखिलं प्रपञ्चं तेषां गताः खलु यतो ननु जीवभावम्। अंशा अनादिनिधनस्य किलानघस्य पूर्णार्णवस्य वितता हि यथा तरङ्गाः॥२०॥ जीवो यदा तु परिवेत्ति तवैव कृत्यं त्वं संहरस्यखिलमेतदिति प्रसिद्धम

Post media

Comments (0)

No comments yet. Be the first to comment!