#गुरूपालट *कुंभेत गुरू प्रवेश* 5 एप्रिल 2021 रोजी पहाटे गुरू कुंभ राशीत 1.00 वाजता प्रवेश होत आहे. बारा राशीतील कुंभ राशीत धनिष्ठा नक्षता या प्रवेश करत आहे. व वर्ष भर असणार आहे. फक्त 22 मे 2021.शततारका नक्षत्रात येईल. मंगळाचे हे नक्षत्र म्हणजे ठाम व्यक्तिमत्त्व देते. आता पाहू प्रत्येक राशीला साधारण कोणते पडसाद लाभतील. प्रत्येकाच्या कुंडली नुसार हा गुरु फळे देणार आहे. फक्त 1 वर्षे करता हे फलित आहे. *1* मेष राशी. या लाशीला गुरु लाभ स्थानात येत असून पराक्रम.भावंडे लहान यात्रा तुम्ही केलेल्या कामाचे चिज यावेळी तुम्हाला मिळणार आहे. शिवाय संतती बाबतीत त्यांचे शिक्षण किंवा विवाह घडून येतील. नविन व्यक्ती चे थोडक्यात आगमन होणे आहे. नोकरी मध्ये परिवर्तन बडोती मिळेल. प्रमोशन होतील. व्यवसायात यश व पैसा भरपूर प्रमाणात मिळेल. *उपाय* एक पूर्ण वर्षभर दर गुरूवारी ब्राम्हणाला पिवळे वस्त्र फळ द्यावे. पिवळे फळ द्यावे. शिव दारिद्रय दहन स्तोत्र एकदा गुरुच्या होर्यात बोलावे. नामस्मरण अवश्य करावे. ? ----------------------------------------------- *2* *वृषभ* धन प्राप्ती होईल. धना संबंधित दान उपासना फलित होतील. योग्य नियोजन करुन जर धनसंपदा साठवून ठेवली तर दसपट वाढ.घराच्या संबंधित चांगल्या घटना घडतील. शुशकार्ये होतील. वास्तू लाभ. आरोग्याच्या बाबतीत सुधारणा घडत जातील तरीही काळजी घ्यावी. *उपाय* गुरुवारी तुळशीच्या समोर दिवा लावून लक्ष्मी चालिसा वाचावी. शक्यतो नामस्मरण करावे. ----------------------------------------------- *3* *मिथून* वायू तत्वाची राशी. हे वर्षे ईच्छीले ते होईल. कारण हा गुरु खुप लाभ घडवून देणार आहे. संतती संबंधित शुभ घटना घडणार. एप्रिल महिना अतिशय शुभ जाईल. लहान भावंडे यापासून सहाय्य लाभ. *उपाय* गुरुवारी पिवळे फळ गायीस देणे. विष्णू सहस्त्रनाम रात्री 12 ला एकदा असे सतत 21 दिवस वाचन करून कुलस्वामिनी चा मान देणे. नामस्मरण अवश्य करावे. ----------------------------------------------- *4* *कर्क* थोडे घरगुती मानसिक स्वास्थ्य बिघडणारे योग. जीवनसाथीदाराशी वादविवाद. मात्र स्टाँक मार्केट. सोने गुंतवणूक फायदेशीर होईल. प्राँपर्टी संबंधित प्राँब्लेम बुद्धीने हाताळावे लागतील. हाँस्पिटल अथवा मंदिरात दान अवश्य करा. याचा फायदा वर्षाच्या शेवटी समजेल. *उपाय* शनीची उपासना वर्षे भर करा. गुरुवारी एका ब्राम्हणाला 11 बेसन लाडू अवश्य दया. *कनकधारा* स्तोत्र एकदा वाचा. शनी तारणहार ठरणार असल्याने उपासना शनीची करावी. नामस्मरण अवश्य करावे. ----------------------------------------------- *5* *सिंह* या वर्षी अगणित लाभ.प्रकृती स्वास्थ्य चांगले राहिले पाहिजे लक्ष द्या. सूर्य उपासना फायदेशीर ठरेल. सहेतुक कार्य सिद्धी करता ललिता सहस्त्रनाम करा. कामे कठिणातील कठिण होऊन जातील. नमते घेण्यास हा गुरु शिकवणार आहे. नविन कोणाचे तरी आगमन जीवनात होऊ शकते. ! *उपाय* दर गुरुवारी तुळशीची पुजा करुन दूध वहाणे व श्रीसूक्त संथा घेऊन करणे. अलभ्य लाभ घडतच जातील मागे फिरून बघण्याची गरज पडणार नाही. नामस्मरण अवश्य करावे. -----------------------------------------------*6* * *कन्या* प्रोफेशन लाईफ मध्ये प्राँब्लेम्स येतील. भावंडांशी वादविवाद होणे इहे. तिथे तुम्ही चूकिचे असू मात्र नये. कारण पंचमातील शनी कारदा तत्त्व राखतो. जेव्हा जेव्हा चंद्र लाभातून जाईल. धन स्थानातन जाईल लाभ घडवून देईल. बोलण्यात ताबा ठेवा. *उपाय* दर गुरुवारी पारद शिवलिंगावर अभिषेक करावा. व सोमवारी धोतरा वहावा. --------------------------------------------- *7* *तूळ* वायू तत्वाची राशी भाग्य व लाभ याचे भरपूर संगम होतील.प्रमोशन होतील. मागे ज्या ज्या समस्या आल्या होत्या त्यांचे निरसन होईल. आत्मविश्वास वाढणारे प्रसंग घडतील. आळस सोडाल तर बरेच काही पदरात पाडाल. पार्टनरशीप मध्ये यश. गुरू प्राप्ती करता उपासना करा. जीवन कृतार्थ होईल . नामस्मरण अवश्य करा. *उपाय* मंगळ ग्रहांचे जप दान करा कारण गुरु वर्षभर धनिष्ठा नक्षत्रात असून त्याचा स्वामी मंगळ आहे. व कायद्याचा पंडित स्वराशीत आहे. मंगळ या राशीला मारक असल्याने त्याचे सहाय्य घेतल्यास जीवन सुसह्य होईल. लश्मीनारायण उपासना व शनीव मंगळ उपासना जीवनातील सर्व सहाय्य होतील. ---------------------------------------------- *वृश्चिक* मनावर ताबा रहाण्या करिता ध्यानसाधना करावी. शक्यतो बोलण्यात ताबा असून द्यावा. गृहकलह संभव आहेत. जर शनिची महादशा असेल तर विचारपूर्वक जीवन जगा. तृतीयेतील शनी उच्च राशीतन जरी बाराव्या स्थानी असला तरीही रोग स्थानातील शनी संचीत निर्मिती चांगली ठेवा सूचित करत आहे. नामस्मरण अवश्य करा. *उपाय* बूधाची उपासना करा. खूप लाभदायक होईल . अंगारक उपासना किंवा गणेश उपासना जरुर करा. काली साधना उपयुक्त. --------------------------------------------- *धनु* नोकरी संबंधित चांगले योग. विवाहित इच्छित असाल तर विवाह योग आहे. भाग्य यावेळी साथ देत राहील तरीही विवाह टाळा. अतिशय आहार व्यर्ज. आळस हटवा. खुशालवृत्ती टाकून कर्म हातून झाली तर 100% प्रत्येक गोष्टीत यश मिळतच जाईल तूळ राशी वा लग्न वा धनू राशी असल्यास कलाक्षेत्रात उज्वल यश. नामस्मरण अवश्य करावे. *उपाय* सात अखंड हळद गाठी पिवळ्या कपड्यात ठेवून ती स्वतः सोबत ठेवा. वर्षभर राहू महाराजांना प्रसन्न ठेवा. पुढील 12 वर्षे सूखात जातील रोग हटतील प्रारब्ध चांगले होईल. राहू चे दान करा व दास करून घ्या. *गजछत्र* योग आणेल आयुष्यात. गुरुभक्ती वाढवा. --------------------------------------------- *मकर* जो पर्यत मकर राशीत शनी विराजमान आहेत या राशीचे भाग्य उजळत जाईल. येती 3 वर्षे खूप लाभ घडतील अतिशय श्रीमंती येईल. लांबीच्या यात्रा घडतील गुरूप्राप्ती व गुरूलाभ होतील. ज्यांना 36 वर्षे पूर्ण आहेत त्यांच्या जीवनात अतिशय चांगले व स्थिर जमीन. वास्तू सर्वच लाभ घडतील तरीही शनीची व राहूची उपासना चालू ठेवा. अलभ्य लाभाचा फायदा आळशीपणा सोडून घ्या. नामस्मरण अवश्य करा. ---------------------------------------------- *उपाय* शिवलिंगांवर पंचामृताने अभिषेक करावा. शनी ची मानसपूजा करावी.दर शनीवारी व बुधवारी राहू व शनीचे दान करावे. वृद्ध लोकांना थोडा औषधी देण्यासाठी मदत करावी. किंवा गरिबीतील गरिब लोकांना काहीतरी दान करावे. मूळा शनीवारी वहात्या पाण्यात प्रवाहित करावा. शनी कवच. व मंत्र राहू जप करावेत. ---------------------------------------------- *कुंभ* हि शनी ची राशी परंतु आताचा कुंभेचा गुरु वर्षभर मंगळ राशीत आहे. त्यामूळे सर्वाधिक फायदा याच राशीला आहे. छप्पर फाडके. मेहनत मात्र जशी कराल तसे फळ. जिद्द मात्र कमी करावी. कारण या जिद्दीपणाने नुकसान संभवते. ओठात साखर व डोक्यावर बर्फ ठेवून जगा बघा जग कसे नतमस्तक होते. आग्रही स्वभाव बाजूला करून कार्य करा. सर्व प्रकारचे लाभ. विवाहित असाल तर विवाह योग. नविन पाहुणे आगमन. शिक्षणात यश. नोकरी मध्ये प्रमोशन. कर्ज फिटतील यात्रा देवदर्शन अचानक योग. मोक्षाच्या उपासना करा गुरूची प्राप्ती करा. कुलस्वामिनी साधना करा. विष्णू सहत्रनाम. व मारुती किंवा शनी उपासना जोरात होऊन द्या. जन्म सार्थकी लागतील. ज्यांना शनिमहादशा आहे त्यांना एप्रिल महिन्यात लाभ आहेत. नामस्मरण अवश्य करा. *उपाय* संपूर्ण वर्षे भर शनी साधना व राहू साधना ठेवा. गुरु ग्रह या राशीस मारक असल्याने याचे दान जप रत्न वापरा. केशराचा टिळा वा गोरौचनाचा टिळा लावा. --------------------------------------------- *मीन* मंगळ उपासना अवश्य करा. पायाच्या घुडघा व माते संबंधित त्रास होतील. मंगळ जप दान हवन करा. आरोग्याची बिघडणार याची सूचना. औषधी पाठी लागणार नाहीत अशी खबरदारी घ्या. दत्त उपासना करा. कोणत्याही वयोवृदध गटातील आजारी व्यक्तीला मदत प्रचंड ब्लेस देऊन जातील. प्राँपर्टी वादविवाद आहेत. *उपाय* आहारावर नियंत्रण व आरोग्याची काळजी घेण्यासाठी दत्तस्तोत्र आवर्तने किंवा अथर्वशिर्ष आवश्य करा. राशी चक्रातील अखेरची राशी आहे. शक्यतो ध्यान.नामस्मरण. मानसपुजा व गुरुभक्ती प्रचंड वाढवा. जास्तीतजास्त अध्यात्म साधना वाढवलात तर खूपच व सर्व प्रकारचे सहाय्यास दत्तगुरु उभे रहातील. दत्तमाला.गुरूचरित्र.स्वामी पोथी पठन ठेवा. ----------------------------------------------- 👆 हे फक्त 1 वर्षाचे भाकित आहे. थोडे मागेपुढे होवू शकते. *सर्वाना हा गुरु सहाय्यकारी होवो* *श्री गुरूदेव दत्त* *दिगंबरा दिगंबरा श्रीपाद वल्लभ दिगंबरा* -------------------------------------------- 👇👇👇👇🌹👇👇👇👇 आज दिनांक 26-3-2021 आज राहू-मंगळ यूती योग आहे. जमीनीवर अगरबत्ती स्ँड ठेवून त्यात अगरबत्ती लावून त्याची विभूती जमिनीवर पडून द्यावी. वती विभूती आपल्या कपाळाला व अनाहत चक्र व कंठाला लावावी. व राहू व मंगळ व शिवाचा होईल तितका जप करावा. *ॐ रां राहवे नमः* *ॐ अं अंगारकाय नमः* *ॐ नमः शिवाय* 10 एप्रिल पर्यत दिवसातून एकदा तरी करा. वास्तू दोष शिथील होतील. कर्ज कमी होण्यासाठी मार्ग मिळतील. कुलस्वामिनी बंधन मुक्त होईल. ज्यांना राहूचा त्रास आहे. व ज्यांची राहू महादशा सूरू आहे त्यांनी आवश्य करावे. --------------------🌹--------------------- 🙏 *नामस्मरण अवश्य करावे. हि* *नशिबाची गुरुकिल्ली आहे* *अवश्य आपल्या जीवनाचे टाळे स्वतःच स्वतःच्या हाताने उघडा* -------------------------------------------- Cp #बालयोगी चैतन्यस्वामी ज्योतिष कार्यालय 9028451373. *१७,१०,२१,रवि.s.n.b.2:40, pm. plg.*

+5 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 13 शेयर

*।। श्री राम जय राम जय जय राम ।।* *🚩श्री ब्रह्मचैतन्य महाराज गोंदवलेकर🚩* *🌸 प्रवचने :: १७ ऑक्टोबर 🌸* *अनन्यतेतच भक्ति जन्म पावते .* भगवंतावाचून भक्ति होत नाही. ज्याप्रमाणे सौभाग्यवती म्हटली की तिला नवरा असायचाच, त्याप्रमाणे भक्ति म्हटली की तिथे भगवंत असलाच पाहिजे. भगवंत हा भक्तीचा प्राण आहे. भक्ति आणि माया दोघी भगवंताच्याच स्त्रिया आहेत. पण, म्हणून त्या सवती आहेत. दोन सवती एके ठिकाणी सुखाने नांदत नाहीत हा जगाचा अनुभव आहे. मायेला बाजूला करायची झाल्यास आपण भक्तीची कास धरावी. म्हणजे ती मायेस आपोआप हुसकावून लावते. मायेने वर्चस्व नाहीसे झाले की आपले काम होऊन जाते. तालमीत जाणारा आणि तालमीत न जाणारा यांच्यामध्ये थोडातरी फरक दिसायला पाहिजे; तालमीत जाणार्‍याच्या शरीरावर थोडातरी पीळ दिसायला हवा ना ! तसेच, जो भक्ति करतो त्याच्या वृत्तीमध्ये थोडा तरी फरक पडला पाहिजे. आपल्याला जर विद्या पाहिजे असेल तर आपण विद्वानांची संगत धरली पाहिजे, त्याचप्रमाणे आपल्याला भक्ति आणि आनंद पाहिजे असेल तर भगवंताची संगत धरली पाहिजे, सर्व सृष्टी रामरूप दिसणे हेच भक्तीचे फळ आहे. याकरिता अनन्यतेची अत्यंत जरूरी आहे. अनन्यतेतच भक्ति जन्म पावते. द्रौपदीची अनन्यता खरी. भगवंताशिवाय मला दुसरा कोणताच आधार नाही याची खात्री पटणे, हेच अनन्यतेचे स्वरूप. माझी प्राप्ती करून घ्यायची असेल तर भक्ति हेच साधन आहे असे स्वतः परमात्म्यानेच सांगितले आहे. जसे नामस्मरण विस्मरणाने करता येत नाही, त्याचप्रमाणे भक्ति अभिमानाने करता येत नाही. समजा, एखाद्या माणसाचे लग्न झाले. तो काल ब्रह्मचारी होता आणि आज गृहस्थाश्रमी झाला; तरी त्याच्या जीवनांतले इतर व्यवसाय चालूच राहतात. त्याचप्रमाणे, आपण भगवंताचे झालो तरी आपले प्रपंचाचे सर्व व्यवहार पूर्ववत् सुरळीत चालतात. जी जी गोष्ट घडेल ती ती आपण भगवंताला सांगावी. भगवंताच्या अस्तित्वाची जाणीव ठेवण्यासाठी, भगवंताला सांगून प्रत्येक काम करावे. भक्तीने भगवंत साधतो आणि फलाशा आपोआप कमी होतात. म्हणून आपण उपासना किंवा भक्ति वाढवावी. 'मी देही आहे,' असे म्हणता म्हणता आपण या देहाचे झालो; तसेच मी देवाचा आहे असे म्हणत गेल्याने आपण देवरूप होऊन जाऊ. पण हे होण्यासाठी सगुणोपासनेची जरूरी आहे. रस्ता चालून गेल्याशिवाय जसे आपले घर गाठता येत नाही, त्याप्रमाणे सगुणोपासनेशिवाय आपल्याला उपाधिरहित होता येत नाही. राम कर्ता आहे ही भावना म्हणजेच सगुणोपासना, आणि हेच खर्‍या भक्तीचे स्वरूप आहे. 'तू जे देशील ते मला आवडेल' असे आपण भगवंताला सांगावे, आणि 'माझ्या देवाला हे आवडेल का ?' अशा भावनेने जगात वागावे. *२९१ . घडणारी प्रत्येक गोष्ट भगवंताच्या इच्छेने घडते अशी भावना कायम ठेवणे म्हणजेच भक्ति करणे होय .* *।। श्री राम जय राम जय जय राम ।।*

+3 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 15 शेयर

[17/10, 12:47 pm] बिपीन रा. वाघमळे: 🌺🌺 *नारद भक्तिसुत्र* 🌺🌺 *भाग- 2* *सुत्र- 1* भाग एक मध्ये आपण पहिल्या सुत्राचा विचार करत असताना *अथतो भक्तिं व्याख्यास्यामः* यामध्ये " अतः " या शब्दाचा विचार करत होतो. अतः या शब्दाने नारद हे सुचित करतात की, ऐहिक व पारत्रिक ब्रम्हलोकापर्यंत भोग प्राप्त झाले तरी विनाभगवत्प्रेमाच्या मनुष्यास खरी शांती- वास्तवसुखाची प्राप्ती होणे शक्य नाही. मनुष्य तर त्या शांतीचा भुकेला आहे. 'अत, या कारणास्तव- आम्ही भक्तिचे व्याख्यान करतो. या लोकात जे जे दृष्टिगोचर आहे कालपरत्वे सर्व एक दिवस नाश होणार आहे संत वचन हि तसेच आहेत. *अवघाची आकार ग्रासियेला काळे!!* याचा अर्थ सर्व नाश होणार आहे, शास्त्रही तेच सांगते *यद् दृष्टम् तद् नष्टं !* जे दिसतयं ते एक दिवस नष्ट होणार आहे. ज्याने शरीर धारण केले आहे त्याला एक दिवस या शरीराचा त्याग करावाच लागणार आहे, ज्याचा जन्म झाला त्याचा मृत्यु हा होणारच या संसाराच चक्र आहे ज्याचा मृत्यु झाला तो पुन्हा जन्माला येणार माऊली वर्णन करतात *उपजे ते नाशे! नाशिले ते पुनरपि दिसे! हे घटिका यंत्र जैसे! परीभ्रमे गा!!* किंवा आद्यगुरु शंकराचार्य चर्पटपंजरिका स्तोत्रात वर्णन करतात *पुनरपि जननं पुनरपि मरणं ! पुनरपि जननी जठरे शयनं! इह संसारे खलु दुस्तारे कृपयापारे पाहि मुरारे!!7!!* हे सर्व जन्माला येणं आणि मृत्यु होणे हे अगणित कालापासून चालत आलेले आहे. आणि हे तर दुःखाला कारण आहे जन्म आणि मृत्यु याच दुःख भयावह सांगितले आहे. *जन्ममृर्त्युसमं दुःखं न भुतो न भविष्यति!* म्हणून संसार दुःखरुप आहे संसारातील प्रत्येक वस्तु परीछिन्न, असत्, जड, सत्ताशुन्य अशा आहेत. केवळ परमात्माच एकमेव सत्-चित्-आनंदस्वरुप आहे. आणि त्रिविध दुःख निवारण करणारा आहे श्रीमद्भागवत महात्म्याच्या पहिल्या अध्यायात पहिल्याच श्लोकात वर्णन आहे *सच्चिदानन्दरूपाय विश्वोत्पत्त्यादिहेतवे! तापत्रयविनाशाय श्रीकृष्णाय वयं नुमः!!1!!* जगाची उत्पत्ती, स्थिती आणि विनाश ज्यांच्यामुळे होतो, तसेच आध्यात्मिक, आधिदैविक आणि आधिभौतिक असे तिनही ताप जे नाहीसे करतात त्या सच्चिदानन्दस्वरूप भगवान श्रीकृष्णाची आम्हि स्तुति करतो. तो सच्चिदानन्दरूप भगवान परमात्मा अविनाशी आहे तो आमच्या ह्रदयाला सोडून कधीच राहात नाही तो एकमेव सुखप्रदाता आहे "अतः "या कारणास्तव नाशवंत दुःखरुप अशा संसारातुन सुटून अविनाशी सत्य व सुखस्वरुप परमात्म्याची प्राप्ती व्हावी या प्रयोजनाच्या इच्छेने भक्तिच्या व्याख्यानास आरंभ केला जातो. येथे *भक्ति व्याख्यास्यामः!* अशी प्रतिज्ञा आहे. हे करण्याचे कारण वेद, ऊपनिषदे, धर्मशास्त्र, वेदान्तशास्त्रावरील सर्व दर्शनावर सुत्रे आहेत पण भक्तिशास्त्रावर योग्य प्रकारे सुत्र रचलि गेलि नाही. या कलियुगात मानवाच्या उध्दाराकरता तेच एकमेव साधन आहे. म्हणुन देवर्षीनारदांनी प्रतिज्ञापुर्वक सुत्रांचि रचना केली असावि असे वाटते. देवर्षीनारदांचे पिता ब्रम्हदेव यांनी त्यांना असा आदेशच दिला होता *यथा हरौ भगवतिनृणां भक्तिर्भविष्यति!!* ज्यायोगे मानवांची भगवंताचे ठिकाणी भक्ति निर्माण होईल असा प्रचार कर. नारदांनी भक्तिदेविपुढे स्वतः अशी प्रतिज्ञा केलि होती. *अन्यधर्मान्स्तिरस्कृत्य पुरस्कृत्य महोत्सवान्!!* *तदानाहं हरेर्दासो लोकेत्वां न प्रवर्तये!!* अन्य सर्व धर्माची उपेक्षा करुन मी सर्व लोकांत मोठ्या उत्साहाने तुझी (भक्तिची) स्थापना न करीन तर मी श्रीहरीचा सेवक होऊ शकत नाही. श्रृतिही असे भगवद्भक्तिचे अगाध महात्म्य उद्घोषपुर्वक सांगते. *भक्तिरेवैनं नयति! भक्तिरेवैनं दर्शयति! भक्तिरेवैनं गमयति! भक्तिवशः पुरुषः! भक्तिरेव भूयसी!!* (त्रिपाद्विभुति उप.) म्हणून "भक्तिं व्याख्यास्यामः " असे नारद प्रतिज्ञापुर्वक सांगतात. येथे व्याख्यास्यामः म्हटले आहे, कथन करतो, सांगतो असे म्हटले नाही. " व्याख्यास्यामः " वि- आ- ख्यास्यामः "वि " म्हणजे विशेषरुपाने, "आ " म्हणजे योग्य प्रकारे, " ख्यास्यामः " म्हणजे वर्णन निरुपण करत आहेत असा विशेष अर्थ या पदातुन निर्माण होतो. दुसरे असे कि प्रत्येक शास्त्रात, पुराणात, भक्तिचे वर्णन केलेले आहे परंतु ते वर्णन कर्ममिश्रा, ज्ञानमिश्रा; सात्विक, राजस्थान, तामस, आर्त, अर्थार्थी, जिज्ञासू हे भक्तिचे वर्णन आहे. परंतु नारदांनी विशेषरुपाने तिच्यामध्ये कोणाचेही मिश्रण नाही अशा शुध्द भक्तिचे वर्णन केलेले आहे. प्रथम सुत्रात भक्तिचे व्याख्यान करु अशी प्रतिज्ञा केलि आहे. पण शास्त्रसिध्दान्त असा आहे की, *नहि प्रतिज्ञा मात्रेण वस्तुसिध्दि, अपितु तु लक्षण प्रणभ्यां वस्तुसिध्दिः!* म्हणजे एखादी वस्तु प्रगट करतो एवढे म्हणण्याने त्या वस्तूची सिध्दि होत नाही तर त्या वस्तुच्या (प्रमेयाच्या) लक्षण व प्रमाणांनीच ती सिध्द होते *असाधारणधर्मो लक्षणं* वस्तुचा असाधारण म्हणजे तेथेच राहाणारा, अन्यत्र न दिसुन येणारा जो धर्म त्यास लक्षण असे म्हटले जाते. शास्त्रीय दृष्टिने कोणत्याहि विषयाचे प्रथम लक्षण ठरवावे लागते म्हणजे त्याचा असाधारण धर्म सांगावा लागतो. जर तसा धर्म सांगितला नाहि तर त्या वस्तूचे सामान्य ज्ञान झाले तरी विशेष रूपाने यथार्थ ज्ञान होणार नाही. केवळ सामान्य ज्ञान हे अकिंचित्कर आहे. तसेच प्रमाणही पाहिजे. म्हणजे योग्य प्रमाणाने ती वस्तु सिध्द झालि तरच ती अबाधित, अर्थप्रतिपादक ठरते येथे नारद वचन हेच प्रमाण आहे. प्रमाणे प्रत्यक्ष, अनुमान, शब्द इत्यादि अनेक मानलि जातात. त्यात अतींद्रियअर्थप्रतिपादनामध्ये प्रत्यक्षादि प्रमाणाची आवश्यकता नाही. तेथे शब्द प्रमाणच उपयुक्त आहे. वेद, उपनिषद, पुराणे, सुत्रे, स्मृती इत्यादिकांना जसे प्रामाण्य आहे तसेच *आप्तवाक्यालाही* प्रामाण्य आहे. "आप्तस्तु यथार्थ वक्ता" असे आप्ताचे लक्षण आहे. लौकिक व अलौकिक असे आप्ताचे प्रकार संभवतात. लौकिक व्यवहारीक वस्तुचे ज्ञान करु देणारे ते लौकिक आप्त व अलौकिक म्हणजे अन्य लौकिक प्रमाणांना अगोचर असे ज्ञान, भक्ति, प्रेम, यांचे यथार्थ कथन करणारे ते अलौकिक आप्त होत. श्रीनारदमहर्षी असे यावन्मानवमात्राचे कल्याण चिंतणारे अलौकिक आप्त होत अर्थात तेच या भक्तीचे लक्षण सांगु शकतात, श्रीनारद हे प्रत्यक्ष भगवद्विभूतिस्वरुप आहेत. *"देवर्षीणांच नारदः!* असे गीता अध्याय दहाव्यात श्रीकृष्णच सांगतात. म्हणूनच नारदांनी केलेल्या या भक्तिलक्षणाला महत्व आहे. श्रीगुरु चरणी समर्पित 👏🏻👏🏻👏🏻👏🏻👏🏻👏🏻 *संकलन* *नारद भक्तिसुत्र* *ह.भ.प. रामभाऊ महाराज नादीकर* *मो.- 8007272974 / 9284252201* [17/10, 12:47 pm] बिपीन रा. वाघमळे: नारद हे सुचित करतात की, ऐहिक व पारत्रिक ब्रम्हलोकापर्यंत सर्व भोग प्राप्त झाले तरी, *विनाभगवत्प्रेमाच्या मनुष्यास खरी शांती- वास्तवसुखाची प्राप्ती होणे शक्य नाही. मनुष्य तर त्या शांतीचा भुकेला आहे,* या कारणास्तव- आम्ही भक्तिचे व्याख्यान करतो. या लोकात जे जे दृष्टिगोचर आहे, कालपरत्वे सर्व एक दिवस नाश होणार आहे. ज्याने शरीर धारण केले आहे त्याला एक दिवस या शरीराचा त्याग करावाच लागणार आहे, ज्याचा जन्म झाला त्याचा मृत्यु हा होणारच, या संसाराच चक्र आहे ज्याचा मृत्यु झाला तो पुन्हा जन्माला येणार. माऊली वर्णन करतात : *उपजे ते नाशे! नाशिले ते पुनरपि दिसे! हे घटिका यंत्र जैसे! परीभ्रमे गा!!* संसार दुःखरुप आहे संसारातील प्रत्येक वस्तु परीछिन्न, असत्, जड, सत्ताशुन्य अशा आहेत. केवळ *परमात्माच एकमेव सत्-चित्-आनंदस्वरुप आहे. आणि त्रिविध दुःख निवारण करणारा आहे.* जगाची उत्पत्ती, स्थिती आणि विनाश ज्यांच्यामुळे होतो, तसेच आध्यात्मिक, आधिदैविक आणि आधिभौतिक, असे तीनही ताप जे नाहीसे करतात, त्या सच्चिदानन्दस्वरूप भगवान श्रीकृष्णाची आम्ही स्तुति करतो. *तो सच्चिदानन्दरूप भगवान परमात्मा अविनाशी आहे तो आमच्या ह्रदयाला सोडून कधीच राहात नाही, तो एकमेव सुखप्रदाता आहे.* या कारणास्तव नाशवंत दुःखरुप अशा संसारातुन सुटून अविनाशी सत्य व सुखस्वरुप परमात्म्याची प्राप्ती व्हावी, या प्रयोजनाच्या इच्छेने भक्तिच्या व्याख्यानास आरंभ केला जातो. अशी या कलियुगात मानवाच्या उध्दाराकरता तेच एकमेव साधन आहे. ज्यायोगे मानवांची भगवंताचे ठिकाणी भक्ति निर्माण होईल असा प्रचार कर. नारदांनी भक्तिदेविपुढे स्वतः अशी प्रतिज्ञा केली होती. मोठ्या उत्साहाने तुझी (भक्तिची) स्थापना न करीन तर मी श्रीहरीचा सेवक होऊ शकत नाही. *🟣"नारदांनी विशेषरुपाने तिच्यामध्ये कोणाचेही मिश्रण नाही, अशा शुध्द भक्तिचे वर्णन केलेले आहे.* 🌺 *नारद भक्तिसुत्र* 🌺 *भाग- 2 , सुत्र- 1* *१७,१०,२१,रवि.s.n.b.1:52 pm. plg.*

+2 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 2 शेयर

🌹🌹 *नारद भक्तिसुत्र* 🌹🌹 *सुत्र- 1* *भाग- 1* *अथातो भक्तिं व्याख्यास्यामः! !! 1 !!* सर्व वाचकांना विनम्र सुचना आहे. आजपासून दररोज नारद भक्तिसुत्रावर लेख देणार आहोत तरी सर्व वाचकांनी याचा आनंद घ्यावा. भक्तिसुत्राचा विचार केला तर भगवान व्यासांनी सुत्राची निर्मिती केलेली आहे. व्यासनिर्मित पाचशे पंचावन्न सूत्र आहे. गर्गाचार्यांनी सुत्राची निर्मिती केलेली आहे व शांडिल्य मुनींनी सुध्दा भक्तिसुत्राचे लिखाण केलेले आहे परंतु कालपरत्वे काहि महात्म्यांची सुत्रे लोप पावली आहेत. नारदजींनी जे सुत्र लिहिले आहेत ते देवर्षी नारद यांच्याच नावाने प्रसिद्ध आहेत भक्ति कशी असावि हे जर समजुन घ्यायचे असेल तर नारदभक्तिसुञ हे आचरणात उतरविले पाहिजे, कारण भक्तीचे ऊच्च कोटीतील जाणकार अनुभवी नारदापेक्षा दुसरे कुणीच सापडणार नाहीत. जे रात्रंदिवस भगवंताचे नामस्मरण करत होते *नारायण नारायण! पारायण हे करी!!* हि अवस्था नारदजींची होती. सुत्रांचा आरंभ करत असताना नारदजींनी *अथातो भक्तिं व्याख्यास्यामः!* या सुत्राने आरंभ केलेला आहे. परंतु नियम असा आहे कि कुठलेही कार्य करत असताना किंवा कोणताही ग्रंथारंभ करताना मंगलाचरण हे करायलाच पाहिजे. शास्त्रात मंगलाचरणाचे तीन प्रकार आहेत; आशिर्वादरुप मंगलाचरण, नमस्काररुप मंगलाचरण आणि वस्तुनिर्देशरुप मंगलाचरण या वस्तुनिर्देशरुप मंगलाचरणाचे दोन प्रकार आहेत. सगुणवस्तुनिर्देशरुप मंगलाचरण आणि निर्गुणवस्तुनिर्देशरुप मंगलाचरण. परंतु नारदजींनी भक्तिसुत्राची सुरुवात करताना *"अथ भक्तिं व्याख्यास्यामः!* या सुत्राने केली आहे. या सुत्राचा अर्थ "अथ- (आता) अतः (म्हणून) , भक्तिं- भक्तिचे; व्याख्यास्यामः- आम्हि व्याख्यान करत आहोत. या सुत्राचा आरंभ "अथ " या शब्दाने केला, हा शब्द मंगलाचरणात येत नाहि परंतु मंगलवाचक आहे. त्याचे कारण पुढील श्लोकात आहे. *ॐकारश्चाथ शब्दश्च द्वावेतौ ब्रम्हणः पुरा!* *कंठं भित्त्वा विनिर्यायातौ तेन माङ्गलिकावुभौ!!* सृष्टिच्या आरंभी भगवंताच्या नाभीकमलापासुन उत्पन्न झालेल्या ब्रम्हदेवाच्या कंठातुन प्रथम 'ॐ' आणि 'अथ' हे दोन शब्द निर्माण झाले म्हणून ते दोन्ही मंगलवाचक मानले गेले. अथ शब्दाचा अर्थ कोशात मंगल असा नाही , पण अथ शब्दाचा उच्चार होताच मंगलवाद्य ध्वनिश्रवणाप्रमाणे मंगलभाव प्रगट होतो. म्हणून अनेक दर्शनांची जी सुत्रे आहेत त्यांचा आरंभ "अथ "या शब्दाने झालेला आहे. "अथातो ब्रम्हजिज्ञासा " , अथातो धर्मजिज्ञासा, अथातो धर्म व्याख्यास्यामः , अथ योगानुशासनम्, इत्यादि परंतु देवर्षी नारदांसारखे व्याख्यान करणारे आणि भक्तिसुत्रासारखा विषय, या सुत्रात अमंगल काहि राहाणारच नाहि हे त्रिकालाबाधित सत्य आहे. अथ शब्दाचे आरंभ, अधिकार व अनंतर हे तीन अर्थ आहेत. अधिकार असा अर्थ घेतला तर इतर साधनांना जसा पूर्वी साधनाचरण होऊन अधिकार प्राप्त होतो. उदाहरणार्थ धर्माचरण करणाऱ्याला वेदाध्ययनाने अधिकार प्राप्त होतो . ज्ञानाचा अधिकार विवेक- वैराग्यदि अंतरंग साधनाचरणाने प्राप्त होतो. योगसमाधिचा अधिकार यमनियमादिकांनी सिध्द होतो, तसे भक्ति हे साधन करण्यापुर्वी इतर कोणत्याहि साधनाची ती अपेक्षा ठेवीत नाही. विहित कर्मे करण्यास त्रैवर्णिक अधिकारी आहे. यज्ञयागादि करण्यास ग्रहस्थाश्रमी अधिकृत आहे. तसा येथे वर्णआश्रम, जाति अवस्था, वय इत्यादी कोणतीही अधिकार लागत नाही. मनुष्य देहात आला तो भक्तिचा अधिकारी होतो एखादा भक्ति करत नसेल तर तो पुरुषापराध होय. पण तो अधिकारी नसतो असे नाही . म्हणून "अथ" पदाचा अर्थ अधिकार असे घेता येत नाही. तसेच अनंतर हाही अर्थ उपयुक्त नाही. काहि साधने प्रथमतः इतर साधनाचरण करुनच केलि जातात. तसे भक्तिचे नाही . पुढे नारदांनी भक्ति स्वयंफलरुप आहे असे म्हटले आहे. तप, यज्ञक्रिया इत्यादी साधनांची भगवद्भक्तिपुर्वी अपेक्षा असते असे नाहि. कारण तप, यज्ञक्रियादिकांची पुर्तता नामस्मरणपूर्विका भक्तीनेच होते. हे पुराणादिकांतुन प्रसिद्ध आहे. सर्वसाधननिरपेक्ष भक्ति आहे. श्रीनारदमहर्षींनी अनेक ग्रंथ, स्मृति, पांचरात्र इ. निर्माण केले, पण त्यांच्याद्वारे सर्व मानवांचा उध्दार होईल असे नाही. कारण त्यात केलेला विचार सुक्ष्म व गुढ आहेव सांगितलेले साधने क्लिष्ट अशी आहेत. म्हणून वरील ग्रंथनिर्मिती नंतर सर्वजनसुलभ अशा भक्तियोगाचे रहस्य सर्वांना पटवून द्यावे, या हेतुने सुत्रांची रचना केलि. असा अर्थ होऊ शकेल. "अथ" शब्दाचा आरंभ असाही अर्थ घेणे योग्य होईल. कारण श्रीनारद महर्षी या सुत्रात आम्हि आता भक्तिचे व्याख्यान करतो अशी प्रतिज्ञा करतात. हे प्रतिज्ञा सुत्र म्हटले जाते. योग्य व श्रेष्ठ व्यक्तींनी केलेली प्रतिज्ञा प्रयोजन सिद्ध करणारी असते. ते प्रयोजन पुढील चौथ्या- पाचच्या सुत्रातुन स्पष्ट केले आहे. म्हणुन "अथ" या शब्दाने आम्ही आता या भक्तिच्या व्याख्यानास सुरुवात करतो असाही अर्थ घेणे योग्य होईल. सुत्रातील दुसरे पद "अतः" हे आहे "अतः" शब्दाचे दोन अर्थ होतात. ते 'अंतःकरणात्, अतःप्रयोजनात् या कारणाने व या प्रयोजनाने अशा दोन अर्थात अतः शब्दाचा व्यवहार होतो. भक्तिच्या व्याख्यानाचा म्हणजे सर्व मानवांना भगवद्भक्तीकडे प्रवृत्त करण्याचे कारण काय हा प्रश्न निर्माण झाला तर त्याचे उत्तर हे कि ,सर्व मानवप्राणी संसारात गुंतले आहेत, कोणाची कोणत्या न कोणत्या सांसारिक भोगात आसक्ती दिसुन येते. कोणी धन, कोणी ऐश्वर्य कोणी पत्नीपुत्रादि तसेच कोणी जातिधर्म, समाज, राष्ट्र यांची कोणत्यातरी प्रकारे भक्ति करत असतात. पण या भोगासक्ति, वैभवासक्ति, सत्तालालसा इत्यादिकांनी कधी कोणास सुखशांती प्राप्त होणे शक्य आहे काय? ही भोगवासना कामक्रोधादि विकार वाढविते व ते किती बाधक आहेत हे श्री नारद महर्षी पुढे सुत्र 44, 45 मध्ये स्पष्ट सांगणारच आहे. उर्वरित भाग पुढील अंकात श्रीगुरू चरणी समर्पित 👏🏻👏🏻👏🏻👏🏻👏🏻👏🏻 *संकलन* *नारद भक्तिसुत्र* *ह.भ.प. रामभाऊ महाराज नादीकर* *मो.8007272974 / 9284252201* *१७,१०,२१,रवि.s.n.b.1:41 pm. plg.*

+5 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 15 शेयर

शुभ दिन👏👏🌷🌷👏👏 आजचा दिनविशेष.१६ ऑक्टोबर १९४४. भारतातील औद्योगिकीकरणास हातभार लावणारे प्रसिद्ध कारखानदार व ओगलेवाडी येथील 'ओगले ग्‍लास वर्क्स'चे एक संस्थापक गुरुनाथ प्रभाकर ओगले यांचा स्मृतिदिन. त्यांचा जन्म बावडा (कोल्हापूर) येथे झाला. त्यांचे मॅट्रिकपर्यंतचे शिक्षण कोल्हापूर येथे, व नंतरचे मुंबईच्या व्हिक्टोरिया ज्युबिली टेक्‍निकल इन्स्टिट्यूटमध्ये झाले. ह्या संस्थेतून त्यांनी १९०८ मध्ये एल्. एम्. ई.चा शिक्षणक्रम पहिल्या क्रमांकाने पूर्ण केला . पुढे ते बार्शीच्या 'लक्ष्मी टेक्‍निकल इन्स्टिट्यूट' मध्ये काही काळ प्रमुख अध्यापक होते. स्वतंत्र व्यवसायातील अपयशामुळे गुरुनाथांनी किर्लोस्कर बंधूंच्या कारखान्यात अभियंत्याची नोकरी पत्करली. गुरुनाथ यांचे वडील  आत्मारामपंत ओगले यांनी २५ नोव्हेंबर १९१६ रोजी येथे लहानशा झोपडीत अत्यंत प्रतिकूल परिस्थितीत स्वतः पहिली काच तयार केली. ती औंधच्या संग्रहालयात आजही पाहावयास मिळते. पुढे ओगलेवाडी येथील आपल्या भावाच्या काचकारखान्यात ते काम करू लागले. हिंदुस्थान सरकारने त्यांना काचउत्पादनच्या उच्च शिक्षणार्थ शिष्यवृत्ती देऊन विलायतेस पाठविले. शेफील्ड येथील अभ्यासानंतर १९२० मध्ये ते अमेरिकेस गेले. अमेरिकेतील पिट्सबर्ग विद्यापीठात काचनिर्मितीच्या तंत्राचा अभ्यास करून १९२२ मध्ये ते स्वदेशी परतले. तसेच कंदीलनिर्मितीची यंत्रसामग्री खरेदी करण्याकरिता ते १९२४ मध्ये जर्मनीस गेले. तेथून भारतात परतल्यावर १९२५ - २६ पासून प्रसिद्ध प्रभाकर कंदिलांचे उत्पादन त्यांनी सुरू केले. सायकली व विजेचे पंखे यांच्या उत्पादनाच्या योजनाही गुरुनाथांनी आखल्या होत्या; तथापि त्या साकार होई शकल्या नाहीत. १९४२-४३ मध्ये पूर्वीचे त्रावणकोर (केरळ) व श्रीलंका येथील सरकारांशी काचकारखाने सुरू करण्याबद्दल त्यांनी वाटाघाटी करून प्रत्यक्ष कारखान्यांची उभारणी केली; तथापि प्रभाकर कंदिलांची निर्मिती ही गुरुनाथांनी सर्वांत महत्त्वाची कामगिरी समजली जाते. प्रभाकर कंदील पुढे लवकरच जगद्‍‍‌विख्यात झाला. ओगलेवाडीच्या कारखान्यात विविध प्रकारचा काचमाल, एनॅमलवेअर, प्रभाकर कंदील व स्टोव्ह, विजेच्या मोटरी व पंप ह्यांचे उत्पादन होत असे. दुसऱ्या महायुद्ध काळात टाटांना काच बाटल्यांचा पुरवठा या कारखान्यातून होत होता. कंदिलाचे सारे उत्पादन सरकारने घेतले होते. माजी पंतप्रधान जवाहरलाल नेहरू व लोकमान्य टिळकांनी या कारखान्यास भेट दिली. १९६२ मधील भारत-चीन युद्धात ओगल्यांच्या प्रभाकर कंदिलाने हिमालयाच्या कुशीत लढणाऱ्या भारतीय जवानांना मोलाची साथ करून ऐतिहासिक व अभिमानास्पद कामगिरी केली आहे.  दुर्दैवाने १९८० मध्ये हा काच कारखाना बंद पडला. गुरुनाथांनी एडिसनचे चरित्र व अमेरिका ही दोन पुस्तके लिहिली असून किर्लोस्कर मासिकातून विविध लेखन केले. गुरुनाथ कोईमतूर येथे वयाच्या सत्तावन्नाव्या वर्षी मरण पावले. काचउत्पादन क्षेत्रात आपल्या नाविन्यपूर्ण कल्पना राबवून आपला ' प्रभाकर कंदील' विश्वविख्यात करणाऱ्या या महान उद्योगजकाला मन:पूर्वक अभिवादन!!!!! माहिती संकलन सौ.संध्या यादवाडकर माहिती स्त्रोत -- इंटरनेट. 9819993137.

+5 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 14 शेयर

*॥ श्रीथोरलेस्वामीमहाराज ॥ खंड पहिला* *परमहंस परिव्राजकाचार्य श्रीवासुदेवानंदसरस्वती टेंबेस्वामीमहाराज यांचे चरित्र* *लेखक: श्री द.सा.मांजरेकर व डॉ केशव रा जोशी* *अध्याय पाचवा. अध्ययन आणि अध्यापन.* एकदा श्रीवासुदेवशास्त्री वगैरे मंडळी शेजारच्या गावी अनुष्ठान करण्यासाठी निघाली होती. डोंगराच्या पायथ्यालगत होऊन पाऊल वाट जात होती. मार्ग बराचसा खडकाळ व निर्जन होता. सर्वजण गप्पा मारीत चालले होते. श्रीवासुदेवशास्त्री मात्र खाली मान घालून निमूटपणे चालले होते. कारणाशिवाय बडबड करावयाची नाही असा त्यांचा स्वभाव होता. सकाळची वेळ होती. सूर्याचे कोवळे ऊन सुखावह वाटत होते; पण उन्हाची ऊब हळूहळू वाढत होती. त्या निर्जन रस्त्याच्या बाजूला एका शिळेच्या आडोशाला एक किरडू त्या उन्हात चमकून उठले. पिवळ्या रंगाचा तो जातिवंत नाग होता. तो दिसताच सर्व मंडळी थबकली. कोकणात नागाबद्दल लोकांच्या मनात मोठी भीती वास करते. नागाला टाळून तसेच पुढे जावयाचे धैर्य त्या मंडळींना होईना. तो नागही चमकून दबा धरून तसाच शिळेच्या आडोशाला राहिला. जो तो किंकर्तव्यमूढ होऊन गेला. तेवढ्यात प्रसंगावधान राखून श्रीवासुदेवशास्त्री पुढे झाले व पडशीतील मूठभर तांदूळ सर्पबंधन मंत्राने त्यांनी झटदिशी त्या सर्पाभोवती वर्तुळाकार पेरले. जनावर हतबुद्ध झाले व त्या अभिमंत्रित रिंगणातच पडून राहिले. आपण केलेल्या मंत्रप्रयोगाच्या प्रभावाची खात्री पटल्यावर श्रीवासुदेवशास्त्री म्हणाले, " चला, नाग आता या जागेवरून हलणार नाही किंवा डूख धरून तो आपला पाठलागही करणार नाही." लोकांनी पाहिले की, नाग काहीसुद्धा हालचाल करीत नाही, तेव्हा घाबरत, वारंवार मागे वळून पाहात सर्वजण पुढे निघून गेले. अंगिकारलेले कार्य पूर्ण करून घरी परतावयाला सर्व जणांना बराच उशीर झाला. घरी पोहोचेपर्यंत रात्र होऊ नये म्हणून मंडळी जवळच्या आड वाटेने घरी परतली. आपण एका मुक्या जनावराला मंत्रबद्ध करून जखडून ठेवले आहे याची श्रीवासुदेवशास्त्र्यांना आठवण राहिली नाही. दुसऱ्या दिवशी सकाळी आपले आन्हिक उरकीत असताना त्यांना अकस्मात आदल्या दिवशीची आठवण झाली. जवळ जवळ चोवीस तास तो नाग बंधनात पडलेला आहे या जाणिवेने श्रीवासुदेवशास्त्र्यांना फार वाईट वाटले. ते तडक उठले आणि आदल्या दिवशीच्या वाटेने जाऊ लागले. वाटेत त्यांना आदल्या दिवशीचे काही सोबती भेटले. तेही त्याच वाटेने निघाले होते. " आज एवढ्या तातडीने कोणाच्या घरी निघाला आहात !" असे त्यांनी श्रीवासुदेवशास्त्र्यांना विचारले. श्रीवासुदेवशास्त्र्यांनी चोवीस तासांपूर्वी बंधन करून ठेवलेल्या त्या नागाची त्यांना आठवण करून दिली. तो नाग अद्याप त्या रिंगणातच असेल हे कोणाला खरे वाटेना; पण श्रीवासुदेवशास्त्र्यांना खात्री होती की, तो नाग तेथेच असणार आणि अगदी तसेच झाले. कालच्या त्या ठिकाणी शिळेच्या बाजूला तो नाग मृतवत् पडला होता. त्याची ती दशा पाहून श्रीवासुदेवशास्त्र्यांना फार वाईट वाटले. त्यांनी विमोचन मंत्राचा प्रयोग करून त्या प्राण्याला बंधना पासून मुक्त केले. विमोचन प्रयोगासरशी तो नाग विजेच्या गतीने जवळच्या झाडीत पळून गेला. या प्रसंगाचा श्रीवासुदेवशास्त्र्यांच्या मनावर एवढा परिणाम झाला की, त्यानंतर कधीसुद्धा त्यांनी सर्पबंधन मत्रांचा प्रयोग केला नाही. यावेळी श्रीवासुदेवशास्त्र्यांचे वय फार नव्हते. अजून त्यांची पौगंडावस्थाच होती. पण जे ईश्वरीतत्त्व त्यांच्या देहाच्या आश्रयाने वावरत होते, त्या तत्त्वाला वयाचे बंधन थोडेच असणार ! तरीसुद्धा त्यांच्यामधील ईश्वरीतत्त्व प्रगट व्हावयाला श्रीवासुदेवशास्त्र्यांना कठोर श्रम व तेवढीच कठोर तपश्चर्या करावी लागली. लोखंडाचे चणे खाल्याशिवाय देवकळा प्राप्त होत नाही असा जनसामान्यांचा समज आहे ना ! *॥ 🙏श्रीसद्गुरुनाथमहाराज की जय🙏 ॥* *॥ 🌹🌹🌹 श्रीगुरुदेव दत्त 🌹🌹🌹 ॥* *१६,१०,२१,शनि.s.n.b.6:26 pm. plg.*

+10 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 19 शेयर

*।। श्री राम जय राम जय जय राम ।।* *🚩श्री ब्रह्मचैतन्य महाराज गोंदवलेकर🚩* *🌸 प्रवचने :: १६ ऑक्टोबर 🌸* *परनिंदा व विद्येचा अभिमान माणसाला भगवंतापासून दूर नेतात .* परनिंदा करण्यासारखे पाप नाही. निंदेची सवय फार वाईट असते; तिच्यामुळे आपले स्वतःचेच नुकसान होते. दुसर्याला दुःख व्हावे म्हणून माणूस परनिंदा करतो, पण ती ऐकायला तो हजरच कुठे असतो ? म्हणजे मग आपण यात काय साधले ? निंदेमुळे आपलेच मन दूषित होते. दूषित मन किंवा दुष्कर्म हे माणसाला परनिंदेला प्रवृत्त करते. ज्याला परनिंदा गोड वाटते, त्याने समजावे की आपल्याला भगवंत अजून फार दूर राहिला आहे. तिखट तिखटाप्रमाणे लागू लागणे ही जशी सापाचे विष उतरल्याची खूण आहे, त्याचप्रमाणे परनिंदा गोड वाटेनाशी झाली की देव जवळ येत चालला असे समजावे. म्हणून, ज्याला स्वतःचे हित करून घ्यायचे असेल त्याने परनिंदा सोडून द्यावी आणि जिव्हा नामाला वाहावी. भगवंताच्या मार्गाने जाणार्याने, दुसर्याच्या ठिकाणी दिसणार्या दोषांचे बीज आपल्यामध्ये आहे हे ध्यानात ठेवून वागावे, आणि अवगुणाचे तण आपल्या अंतःकरणातून काढून टाकून तिथे भगवंताच्या नामाचे बीज पेरावे. पुष्कळ वेळा आपले दोष आपल्याला कळतात, ते भगवंताचा आड येतात हे देखील कळते, पण त्याला आपला इलाज नसतो. उदाहरणार्थ, काही लोकांची दृष्टी फारच बाधक असते. एखादी चांगली वस्तू किंवा गोष्ट त्यांनी बघितली की ती बिघडते. असे दोष पुष्कळ वेळा ज्याचे त्याला सुधारता येत नाहीत. पण सत्संगती जर लाभली तर मात्र असले दोषदेखील सुधारतात. हाच संतांच्या संगतीचा महिमा आहे. मनुष्य स्वभावतः आपले दोष वाढविण्याचा प्रयत्न करीत असल्यामुळे त्याचे जीवन सुखमय होत नाही. तो दुसर्याला त्याचा दोष दाखवून देईल, पण त्याला स्वतःला आपला दोष कळणार नाही. विद्या ही बरेच वेळा मनुष्याला भगवंतापासून दूर नेते. वारकरी पंथातले अडाणी लोक 'विठ्ठल विठ्ठल' म्हणता म्हणता भगवंताला ओळखतात, पण शहाणे लोक परमार्थाची पुस्तके वाचूनही त्याला ओळखीत नाहीत. घरात बदाम आणि खारका यांची पोती भरून ठेवली, तरी ते पदार्थ जोपर्यंत हाडामांसात जाऊन रक्तांत मिसळत नाहीत तोपर्यंत त्यांचा उपयोग नाही. त्याचप्रमाणे, पुस्तकीज्ञानाचे पर्यवसान आचरणात झाले नाही तर ते व्यर्थ जाते. भगवंताकरिता कुणीही कष्ट करून नका; कष्टाने साध्य होणारी ती वस्तू नव्हे. ती वस्तू सात्त्विक प्रेमाने साध्य होणारी आहे; आणि प्रेमामध्ये झालेले कष्ट मनुष्य चटकन विसरून जातो. तुम्ही भगवंताच्या प्रेमाने अगदी भरून जा, आपापसांत प्रेम वाढवा, म्हणजे मग सर्व जग आनंदमय, प्रेममय दिसू लागेल, आणि शेवटी तुम्हाला स्वतःचा विसर पडेल. *२९० . निंदा ही आपल्या साधनाची होळी करते .* *।। श्री राम जय राम जय जय राम ।।*

+7 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 13 शेयर