+1 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 4 शेयर
Anil kamble Sep 21, 2021

+5 प्रतिक्रिया 1 कॉमेंट्स • 19 शेयर

+7 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 12 शेयर
Rajendra Sep 21, 2021

+7 प्रतिक्रिया 1 कॉमेंट्स • 16 शेयर

+10 प्रतिक्रिया 1 कॉमेंट्स • 28 शेयर

युधिष्ठीर आणि मुंगूस कुरुक्षेत्र युद्ध समाप्त झाल्यानंतर युधिष्ठिराला हस्तिनापूरचा राजा घोषित करण्यात आलं. त्याने आपल्या सहकाऱ्यांचे भले व्हावे यासाठी एक यज्ञ आयोजित केला. यज्ञ अतिशय भव्य होता आणि त्यात सर्व सहकाऱ्यांचे अतिशय महागड्या आणि मौल्यवान भेटवस्तू देण्यात आल्या. राज्यात उपस्थित सर्व लोकांना वाटलं की हा सर्वात भव्य असा यज्ञ आहे. जेव्हा लोक यज्ञाची प्रशंसा करत होते तेवढ्यात राजा युधिष्ठिराने एक मुंगूस पहिले. त्याच्या शरीराचा एक भाग सर्व साधारण मुंगुसांप्रमाणे होता, तर दुसरा सोन्यासारखा चमकत होता. ते जमिनीवर पुन्हा पुन्हा उलट सुलट होऊन हे पाहत होतं की आपल्या शरीरात काही बदल घडून येतो आहे की नाही. सर्वांना आश्चर्याचा अक्षरशः धक्का बसला जेव्हा त्या मुंगुसाने युधिष्ठिराला सांगितले की हा यज्ञ बिलकुल प्रभावी नाहीये आणि हा यज्ञ म्हणजे फक्त दिखाऊ आहे, बाकी काही नाही. मुंगुसाची ही वाणी ऐकून युधिष्ठिराला अतिशय दुःख झालं, कारण त्याने यज्ञाच्या सर्व नियमांचे पालन केले होते आणि गरिबांना दान धर्मही केला होता. मुंगुसाने सर्वांना सांगितलं की ते एक कथा सांगेल, त्यानंतरच सर्वांनी निर्णय घ्यावा. कथा - एकदा एका गावात एक गरीब माणूस आपली पत्नी, मुलगा आणि सून यांच्यासोबत राहत होता. खरं म्हणजे ते फारच गरीब होते परंतु तरीही त्यांनी कधीही आपली धार्मिक वृत्ती सोडली नाही, सहनशीलता, आणि संतुलानाने ते आपले जीवन व्यतीत करीत होते. एक दिवस गावात दुष्काळ पडला. त्या माणसाने बाहेर जाऊन मोठ्या मुश्किलीने काही तांदूळ गोळा करून आणले. त्याच्या पत्नीने आणि सुनेने ते शिजवून ४ भागात वाटले. जसे ते जेवायला बसले तोच दारावर थाप पडली. दार उघडल्यावर त्यांना दिसलं की बाहेर एक अतिशय थकलेला वाटसरू उभा आहे. त्या वाटसरूला आत मध्ये बोलावून त्या गरीब माणसाने आपल्या हिश्श्याच अन्न त्याला खायला दिलं. पण ते खाऊनही त्याचं पोट भरलं नाही तेव्हा मग यजमानाच्या पत्नीने देखील आपल्या वाट्याचे अन्न त्याला दिले. असं करता करता मुलगा आणि सुनेने देखील आपापले हिस्से त्याला खायला देऊन टाकले. मुंगुसाने सांगितले की त्याच वेळी तिथे एक प्रकाश निर्माण झाला आणि त्यातून जो देव परीक्षा घ्यायला आला होता तो प्रगट झाला. त्याने त्या कुटुंबाला आशीर्वाद दिले आणि सांगितलं की त्यांनी सर्वात मोठ्या याज्ञाचं आयोजन केले आहे. ते मुंगूस जे त्या वेळी त्या घराजवळून जात होतं, त्याने त्या घरात सांडलेलं थोडं उष्ट अन्न खाल्लं. ज्या नंतर त्याच्या शरीराचा एक भाग सोन्याचा झाला होता. तिथे आणखी अन्न शिल्लक नव्हतं, त्यामुळे ते मुंगूस त्यानंतर सर्व यज्ञांच्या ठिकाणी जाऊन फिरतं जेणे करून त्याला असा यज्ञ मिळेल जो त्याच्या शरीराचा उरलेला भागही सोन्याचा बनवेल. त्यामुळेच त्याने सांगितलं की युधिष्ठिराचा यज्ञ हा त्या गरीब परिवाराच्या यज्ञापेक्षा मोठा असू शकत नाही. असं सांगून ते मुंगूस तिथून गायब झालं. ते मुंगूस म्हणजे प्रत्यक्षात भगवान धर्म होते ज्यांना मागील जन्मात शाप मिळाला होता की ते आपल्या मूळ अवस्थेत तेव्हाच येऊ शकतील जेव्हा ते धर्माच्या कोणा प्रतिनिधीला अपमानित किंवा खजिल करतील. युधिष्ठिराच्या लक्षात आले की दान म्हणून दिलेली सर्वच्या सर्व दौलत सुद्धा मनाच्या सच्चेपणाची बरोबरी नाही करू शकत. धर्माचे अनुयायी असूनही त्यांना जाणीव झाली की गर्व आणि शक्तीची घमेंड सज्जनातल्या सज्जन पुरुषांचेही अधःपतन करू शकतात.

+6 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 7 शेयर
gajanan deshmukh Sep 21, 2021

+10 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 0 शेयर

*नवनाथांचा_महिमा* कानिफनाथ , गोरक्षनाथ , मच्छींद्रनाथ , चरपटीनाथ , भर्तरीनाथ , अडबंगनाथ , जालिंदरनाथ , गहीनीनाथ , रेवननाथ, नागनाथ. ही नावे जरी ऐकली तरी आपल्या समोर उभी राहतात ते घोर तपश्चर्या करणारे , गुरूभक्त , प्रचंड सामर्थ्यवान , शक्तीशाली , विद्वान , तेजस्वी नवनाथांची नऊ रूपे ... नवनाथांची चरीत्रे वाचताना माणुस अक्षरशः बधीर होवुन हरवुन जातो . कारण बुद्धीला अगम्य अशी ती चरीत्रे आहेत ... "" त्यांचे जन्म , कर्तृत्व , संजिवनी मंत्र , शाबरी विद्या , चिमटा , झोळी , भस्म "" अतीशय गुढ व अद्भुत ... *भुत , पिशाच्च , देव , दानव , राक्षस किन्नर , जिवात्मे , मृतात्मे , प्रेतात्मे सर्वांना पराभुत करून तिन्ही लोकांत अधीराज्य व प्रभुत्व प्रस्थापीत करणा-या नवनाथांचे वर्णन करणे अशक्य आहे ...* जो पर्यंत नवनाथ पृथ्वीवर प्रत्यक्ष अवतारात होते . तो पर्यंत समस्त इंद्रभुवन धास्तावुन गेले होते . कारण नवनाथांचा देवांवर कोप झाला तर मग कोणाचीच धडगत नाही ... *प्रत्यक्ष महाबली हनुमानाला सुद्धा जिवनात पहील्यांदाच नाथपंथीय योग्या समोर युद्धात पराभव पत्कारावा लागला ...* इतके प्रचंड सामर्थ्य शाली होते ही नाथ पंथीय योगी ... टाच मारील तेथे पाणी काढील . ह्या वाक्याचे परीपुर्ण उदाहरण म्हणजे नवनाथ ... पण इतके असुनही नवनाथ घमेंडी , अहंकारी , गर्वीष्ट नव्हते तर ... *गुरूभक्त , सदाचारी , प्रेमळ व चारीत्र्य संपन्न* होते . म्हणुनच त्यांच्या पराक्रमाची यशोगाथा आजही भारतीय खंडात गायली जाते . "" मन करे सो कायदा "" अशी स्थिती असुनही नाथांनी कधिच चुकुनही त्याचा गैरवापर केला नाही ... 👉 मृत्युचे भय नाही ... कारण यमात इतकी शक्ती नव्हती की नाथांचे प्राण घेवु शकेल ... 👉 पराभवाचे भय नाही . कारण ... नाथांना आव्हान देण्याची हिम्मत करणार कोण ... ??? देवांना सिंहासनाची भिती , भुत - प्रेतांना भस्म व मंत्रांची भिती , राक्षसांना भयंकर संहाराची भिती व सामान्य मणुष्यांचा प्रश्नच नाही . एका मंतरलेल्या भस्माच्या चिमीटीने सकळ राज्य पालथे घालण्याची ताकद ... *तरीही नाथांनी असे केले नाही . ते आयुष्यभर नितीने व धर्माने वागले . व त्यांनी जिवनभर तळागाळातील सर्वसामान्य लोकांचा विचार करून त्यांच्या अडीअडचणी सोडवण्यात व त्यांना स्वयंपुर्ण बनवण्यात आयुष्य वेचले ...* गोरखपुर येथे गोरक्षनाथांचा भव्य नाथपंथीय दिक्षा आश्रम आहे . महाराष्ट्रातील *अहमदनगर* जिल्ह्यातील *पाथर्डी* तालुक्यातील *गर्भगीरी* पर्वत रांगेत मढी येथे कानिफनाथ व सावरगाव येथे मच्छींद्रनाथांची समाधी आहे . जवळच गहीनीनाथांची समाधी आहे . विटे गावात रेवननाथ , वडवाल गावी नागनाथ यांची समाधी आहे ... आपल्या भाग्याने ... *अडबंगनाथ , चर्पटीनाथ , भर्तरीनाथ* अजुनही वायुतत्वात अदृष्य पणे भ्रमण करत आहेत . म्हणजे ते अजुनही पृथ्वीवर त्याच रूपात व अवतारात आहेत . पण अदृष्य रूपात आहेत . नाथांची कठोर साधना व उपासना करणा-यांना नाथांचे प्रत्यक्ष रूप बघण्याचे भाग्य मिळते ... असे हे नवनाथ व त्यांचे नाथपंथीय शिष्य म्हणजे जणु एक अद्भुत गुढ रहस्यच त्याची गेल्या *शेकडो* वर्षात जनमानसाला पडलेली नवनाथांची भुरळ व नाथांचे चरीत्र ऐकुन होणारा आनंद तसुभरही कमी झालेला नाही ... आपणही वर्षातुन किमान एकदा तरी नवनाथ ग्रंथाचे पारायण करून ह्या गुढ व अद्भुत दुनियेत एक फेरफटका मारून जिवनात परमोच्च आनंदाचा अनुभव घ्यावा ... ***नाथांच्या भक्तीत सदैव नतमस्तक.👏 साभार-अध्यात्मिक समूह #🙏संत महंत. *२१,९,२१,मंगळ.s.n.b.5:35 pm. plg.*

+12 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 25 शेयर

+1 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 0 शेयर

+1 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 0 शेयर
gajanan deshmukh Sep 21, 2021

+7 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 1 शेयर

घरगुती उपाय  सांधेदुखी 1) थंडीच्या दिवसांत मुख्यत: सांधेदुखीची समस्या डोकं वर काढते. सांधेदुखीचा त्रास असणाऱ्यांनी थंडीत सांध्यांची विशेष काळजी घेण्याची गरज असते. 2) सांध्यांना थंड हवा लागू देऊ नये त्याचप्रमाणे पायांना, हातांना मोजे वापरावेत. 3) थंड पाण्यात काम करणं टाळावं. 4) शिळं आणि थंड अन्न घेऊ नये. 5) बटाटे, उसळी, ब्रेड तसेच बेकरीचे पदार्थ, डाळी आणि डाळींच्या पीठाचे पदार्थ टाळावेत. 6) मांसाहार पूर्णत: वर्ज्य करावा. 7) गरम, ताजे अन्न घ्यावे. 8) थंड पाण्यापेक्षा कोमठ पाणी प्यावं. 9) सांधेदुखीचा त्रास असणाऱ्यांनी थंडीच्या दिवसांत अतिश्रम करणं टाळावं. 10) रात्री झोपताना सांध्यांना एरंडेल तेलाने मालिश करावं. 11) विविध प्रकारचे गुग्गुळ, दशमुळांचा काढा तसेच इतर वनौषधींचा उपयोग वैद्यकीय सल्याने केल्यास सांधेदुखीचा त्रास आपण टाळू शकतो.

+1 प्रतिक्रिया 1 कॉमेंट्स • 1 शेयर

*II श्रीशंकरलीला-पुष्प ={४३}, II* *कथा श्री शंकर महाराजांची श्री स्वामी समर्थ आदेशानुसार स्व: ला शोधण्याची...* क्रमशः ... महाराज आपल्याला सतत सांभाळत असतात याचा अनुभव मामींना अनेकदा आला. एकदा मामांच्या घरी मामा कचेरीतून घरी यायची वाट पाहत श्री भालचंद्र देव आणि रावसाहेब थांबले होते. काहीतरी महत्वाचं काम होतं. श्री भालचंद्र देव महाराजांचे भक्तच होते. त्यांचा वाङमयाचा, विशेषतः संतवाङमयाचा अभ्यास होता. संस्कृत भाषेवर त्यांचं प्रभुत्व होतं. अशा या व्यासंगी नि विद्वान असूनही अत्यंत श्रध्दाळू असणाऱ्या देवांच्यावर महाराजांचा मोठा लोभ होता. त्यांच्या कृपेनं देवांना विलक्षण असे अतींद्रिय अनुभव आले होते. त्यांच्या हातून उत्तम लेखन झालं होतं. अनेक प्रवचनांतून आणि व्याख्यानांतून त्यांनी महाराजांचा उपदेश लोकांपर्यंत पोचवला होता. मामांची घरी यायची वेळ होऊन गेली. मामी अस्वस्थ झाल्या. आतबाहेर करू लागल्या. अखेरीस न राहून म्हणाल्या, "अहो, अजून आले कसे नाहीत हे ?" "येतील हो. वाटेतच असतील. नाहीतर येता येता गेले असतील कुठेतरी." "नाही. ते सरळ घरीच येतात. मला तर काळजी वाटायला लागलीय." मामी असं म्हणत असतानाच एक माणूस घाईगडबडीनं आला. दारातूनच म्हणाला, "मामांना अपघात झालाय." "कसा ? कुठे ?" देवांनी विचारलं. मामी तर सुन्न झाल्या. "ते सायकलवरून घरी येत होते. वाटेत एका मिलिटरी मोटारीखाली सापडले. मी त्यांच्याबरोबरच होतो. आम्ही त्यांना ससूनमध्ये पोचवलंय." मामी मटकन खालीच बसल्या. "तुम्ही काळजी करू नका, मामी." रावसाहेब त्यांना धीर देत म्हणाले, "आम्ही लगेच जातो ससूनमध्ये." "मी पण येत्ये. माझा जीव नाही राहायचा." मोटारीनं मामांना फर्लांग दीड फर्लांग फरफटत नेलं होतं. मामा जबर जखमी झाले होते. ससूनच्या खाटेवर तळमळत होते. वेदना असह्य होऊन केविलवाणं ओरडत होते. मामी पदरानं डोळे टिपीत होत्या. त्यांच्या अंगावरून हात फिरवीत होत्या. बराच वेळ तिथे थांबल्यावर देव म्हणाले, "मामी, आता आपल्याला निघायला हवं." "ह्यांना असं टाकून ?" "डॉक्टरांना विचारतो. जमलं तर ह्यांना एखाद्या खासगी दवाखान्यात घेऊन जाऊ या आपण." देवांनी बाहेर जाऊन विचारणा केली. पण 'अपघाता'ची केस. नीट चौकशी झाल्याशिवाय त्यांना सोडता यायचं नाही असं कळलं. "मग मी राहू का इथे, हे तरी विचारा.मामी म्हणाल्या. पण त्यालाही नकार मिळाला. तेव्हा देव म्हणाले, "मामी, मामांना शुद्ध नाहीच आहे. जवळ कोण आहे हे त्यांना कळणारं नाही. मी एखाद्या परिचारीकेला त्यांच्याकडे लक्ष द्यायला सांगतो. त्याचं तिला देऊ आपण काहीतरी. आपण आत्ता जाऊ आणि लगेच पहाटेच परत येऊ. नाईलाजानं मामांनी होकर दिला. दोघं परत निघाली तेव्हा तिथल्या निवासी डॉक्टरांनी देवांना जरा एकीकडे नेऊन म्हटलं, "प्लीज, तुमच्या घराचा पत्ता देऊन जा." "पत्ता कशाला ? सकाळी लवकरच येतो आम्ही." "तरीही द्या. कारण पेशंटची अवस्था ठीक नाही. काय भरवसा ? रात्री काही कमीजास्त झालं तर -" देवांनी मुकाट्यानं पत्ता दिला. मामींना त्यांच्या घरी पोचवून देव घरी आले. मामांच्या विचारानं त्यांना झोप येईना. ते महाराजांचा धावा करीत राहिले. अखेरीस केव्हातरी त्यांचा डोळा लागला. तेव्हा त्यांना दिसलं की महाराज मामांच्या जखमांवरून हात फिरवीत आहेत आणि मामा शांतपणानं झोपले आहेत. या दृष्टांतानं देव निर्धास्त झाले. दुसऱ्या दिवशी पाहतात तो मामांच्या वेदना थांबलेल्या होत्या. मामा स्वप्नात दिसले तसे शांतपणानं पडून होते. देवांना पाहताच म्हणाले, "महाराज आले होते." "मला माहीत आहे. आता तुम्ही खडखडीत बरे होणार, मामा!" आणि खरोखरच मामा पंधरा दिवसांत घरी आले. त्यांच्यावर उपचार करणाऱ्या सर्जन घारपुऱ्यांनी त्यांना घरी सोडताना म्हटलं, "It's miracal ! हे बरे होतील आणि तेही इतक्या लवकर, असं आम्हाला वाटलं नव्हतं." मामी आनंदून मनातल्या मनात म्हणाल्या, "महाराज तारी, त्याला कोण मारी ?" महाराजांनीच लेकीचं कुंकू राखलं. क्रमशः ... ॥ जय शंकर मुंबई परिवार ॥

+6 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 9 शेयर

*पितृपक्ष आणी घरगुती उपाययोजना* #बालयोगी...... (9028451373) लोकांकडून ज्या विषयाकडे मागणीजास्त होत आहे तो विषय लिहीण्यात मला ही आनंद होत आहे..... कृपया योग्य तो प्रतिसाद असावा आवडल्यास नक्कीच एक ॠण म्हणून पोस्ट शेयर करित अभिप्राय द्यावा.... चला आजच्या विषयाकडे वळुयात .. पितृदेवता ही नेहमीच शिवशंकराजवळ वास करते शिवलिंगामध्ये साळुंखावर वाहीलेले जल अथवा द्रव्य ज्या योनीभागातुन पुढे ज्या नालिकेतून सरकते तेथेच या पितृदेवतेचा वास असतो.... मुळातच पितृलोकाचे दरवाजे पितृपक्षात उघडे असतात म्हणून या दरम्यान नक्कीच शिवलिंगावर दहीभाताचे लेपन करावे... लेपन नाही जमले तर किमान दह्याचा अभिषेक करावा ... यातुन पितृदोषामुळे जी कामे शेवटला जाऊन तुटतात ती कामे मार्गाला लागतात गृहसौख्य लाभते आणी प्रगती होण्यास सुरूवात होते........ पितृपक्षात बनवलेल्या जेवणातुन सर्वच पदार्थ थोडेथोडे काढत एका डिश मध्ये ठेवून किचनमध्ये दक्षिणेस ठेवावे आणी बशीजवळ हळदकुंकु वाहत एक अगरबत्ती अथवा धूप अवश्य लावावे... याने स्वतः राहतो त्या घरात सुखसमृद्धिचे वातावरण निर्माण होते..... घरात पितृपक्षात किमान जितक्या निवर्तलेल्या मंडळींची नावे आठवतात तितकी लहान किंवा वृद्ध जेऊ घालावे...... कुत्रा गाय आदींची सेवा अवश्य करावी या दरम्यान पितृस्तोत्र म्हणण्याचे विशेश लाभ आहेत..... मंडळी आपल्याला आपल्या आई वडिलांचे श्राद्ध आपला कुळातील पक्ष किंवा इतर पितृकार्ये करण्याची खूप इच्छा आहेत पण यावेळेस कोरोनाकाळात पुरोहीत उपलब्ध होतीलच का ? यात शंका आहे किंवा काही वेळा शारीरिक क्षमता किंवा वेळेचा अभाव ,मनुष्यबळाची कमतरता श्राद्धकर्म करणाऱ्या किंवा श्राद्ध भोजनास उपलब्ध न होणाऱ्या गुरूंजींची कमतरता तसेच श्राद्धकर्मा बद्दल अपुरी माहिती यामुळे आपण ते करू शकत नाही. जर आपल्याला आपल्या मातापित्यांची श्राद्धकार्ये, पक्ष व इतर पितृकार्ये करायची असतील तर आम्ही ती योग्य मार्गदर्शनासहित शास्त्रोक्त पणे पूर्ण करु.. *पण त्यासाठी आधी बुकिंग करणे आवश्यक आहे.* आपल्या पितृकार्यासाठी व इतर अधिक माहिती साठी संपर्क साधा. चैतन्यस्वामी ज्योतिष कार्यालय 9028451317 *आपण या नंबर व्हाँटस अप मेसेज किंवा फोन अधिक माहिती साठी करु शकता.🙏* *२१,९,२१,मंगळ.s.n.b.4:33 pm. plg.*

+5 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 23 शेयर