👌 असे भासते चक्रवर्ति जे विश्वाचे सम्राट असे हो महाराज आमच्या प्राणांचे मूर्तिमंत आधार असे हो...1 पूर्ण आपल्या तेजासहची प्रकट जाहले ते आहेत हो पीत कुसुम ती प्रभा फाकली आणि धवल शीतल सुमनें हो...2 चराचराच्या कडे पसरती प्रभा पूर्ण ती सहजपणे हो डोईवरती वाटे त्यांनी जांभुळवर्णी दोन पिसे हो...3 धारण केली सहजपणाने आश्वासित करण्या जगास हो गजाननांच्या अशा दर्शने मानस भरते मांगल्ये हो...4 मनात मंगल भाव दाटता जागा नुरते अमंगलां हो घडते अन् त्या मांगल्याचे प्रक्षेपण आपल्याकडून हो...5 विश्व होउदे त्या मांगल्यें सुखकर आणी भयरहीत हो मांगल्याचा स्रोत गजानन नित्य वसो आमच्या मनात हो...6 🙏🏼

+4 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 0 शेयर

🚩⚜️🌹प्रार्थनेत खरोखर काही सामर्थ्य आहे काय🌹⚜️🚩 🚩 जितक्या अधिक संख्येने देवळात, धार्मिक स्थळांवर लोकांची गर्दी वाढत आहे, तितक्याच प्रमाणात "देव आमचे काही ऐकतच नाही" असा शेराही ऐकायला मिळत आहे. याचे कारण म्हणजे, अश्या भक्तांच्या मनात देवावरील श्रद्धेपेक्षा संशयच जास्त आहे. 🚩 प्रार्थनेत आस्थाच नसेल तर त्याचे फळ कसे मिळणार? तुम्ही कितीही मोठयाने ओरडून आकाशपाताळ एक केले तरीही अनास्थेने केलेल्या प्रार्थनेचे फळ मिळणारच नाही. 🚩 भगवंता समोर मस्तक झुकवून, विनम्र होऊन इच्छित वस्तु उत्कंठापूर्वक मागणी करण्याला 'प्रार्थना' म्हणतात. प्रार्थना मध्ये आदर, प्रेम, विनती, श्रद्धा आणि भक्ती अंतर्भूत आहेत. 🚩 प्रार्थना हे मानवाने अवलंबलेले एकसाधन आहे. ज्याद्वारे मानव निरंकार देव आणि देवी-देवतांप्रती त्यांची भक्ती, कृतज्ञता आणि भक्ती व्यक्त करतो. 🚩 प्रार्थनेला "अर्चना", "वंदना", "आराधना" आणि "उपासना" असेही म्हणतात. 🚩 प्रार्थना हा तो क्षण मानला जातो, जेव्हा आपण आपले अंतःकरण परमेश्वरासमोर प्रार्थना करण्यासाठी उघडतो. 🚩 आपण जेंव्हा परमेश्वरासमोर नम्रपणे बसतो आणि त्याच्या ध्यानात इतके तल्लीन होतो की, तो आपल्यावर प्रसन्न होत, आपल्यावर प्रेम आणि दया करतो आणि त्याचे प्रेम आपल्यामध्ये लीन करतो. 🚩 प्रार्थनेत खरोखर काही सामर्थ्य आहे काय किंवा ती केवळ आत्म-समाधानासाठी केली जाते? 🚩 कधी कधी असे प्रश्न तुमच्याही मनात येऊ शकतात. 🚩 प्रार्थना कधीही व्यर्थ जात नाही. क्रिया आणि प्रतिक्रिया हे सृष्टीचे नियम आहेत. विचारांमध्येही कंपने निर्माण होतात आणि त्यांचा परिणाम होतो. 🚩 थोडक्यात, असे म्हणता येईल की प्रार्थनेमध्ये अफाट चमत्कारिक शक्ती आहे. पण एवढ्याने आपले समाधान होणार नाही. 🚩 पण सत्य हेच आहे. प्रार्थना हे एक साधे, संक्षिप्त आणि अमर्याद शक्तीचे स्त्रोत आहे, परंतु गे सत्य लोकांना आकर्षून घेत नाही. लोकांना केवळ वाचनीय साहित्य हवे असते. 🚩 लोकांना कितीही सांगितले की, नियमितपणे प्रार्थना करा. तर असे एवढेसे म्हणणे लोकांना पुरेसे होणार नाही. प्रार्थना का करावी हा त्या लोकांचा पहिला प्रश्न राहील. 🚩 दुसरा प्रश्न- याला पुरावा म्हणजे काय? आम्हाला काय फायदा मिळेल? 🚩 तिसरा प्रश्न- प्रार्थना कशी आणि केव्हा करावी. 🚩 हे सर्व प्रश्न निरर्थक आहेत. 🚩 वस्तुस्थिती अशी आहे की प्रार्थना ही समजून घेण्याची आणि जाणून घेण्याची बाब नाही, ती आत्म्याच्या शक्ती जागृत करण्याचे साधन आहे. 🚩 परमात्म्याचे स्थान आपल्यात आहे हेच अंतिम सत्य आहे. मंत्रयोग, जप योग, लय योग इत्यादींप्रमाणे, प्रार्थना हा देखील एक योग आहे ज्याचा उद्देश स्वतःला दैवी शक्तीशी जोडणे आहे. 🚩 अनेकांच्या आयुष्यात असे घडते की त्यांच्या प्रार्थना व्यर्थ जातात. यातच त्यांच्यात अविश्वास, शंका आणि निराशा जन्माला येते. 🚩 याचे कारण काय असेल? 🚩 अशीही अनेक उदाहरणे आहेत ज्यात काहींना प्रार्थनेचा परिणाम झालेला आहे. 🚩 असे का? उत्तर असे आहे की आपल्या प्रार्थनेची शक्ती आपल्या इतर वासना / इच्छा, विखुरलेले विचार, अनेक मानसिक विचलनांमुळे कमकुवत होते. तेव्हा आपल्या प्रार्थनेचा परिणाम झालेला नाही. 🚩 प्रार्थना निष्फळ बनवणारी सर्वात मोठी गोष्ट म्हणजे प्रार्थना करणाऱ्याचे स्वतःचे विरोधी विचार. 🚩 प्रार्थनेची पद्धत ही एक अतिशय मानसिक आणि व्यावहारिक गोष्ट आहे. आपल्या मनातील अशुभ आणि निरुपयोगी विचार टाकून/फेकून देण्यासाठी प्रार्थनेपेक्षा अधिक प्रभावी सोपी पद्धत नाही. 🚩 प्रार्थना ही, अगदी निष्पाप होऊन, तल्लीन होऊन, चंचलीत न होता, भावनेच्या भरात वाहून न जाता, मनापासून एकदा देवाला याचना करावी आणि पहा, देव ऐकतो की नाही. 🚩 पण प्रार्थना झाल्यावर तुमचे हृदय हलके झाले आहे की नाही, हे आधी पहाव. तुमच्या हृदयावरील भार काढला आहे की नाही, हे पहाव. 🚩 तुमचा मानसिक तणाव कमी झाला आहे की नाही ते पहाव आणि शेवटी तुम्हाला हे देखील मान्य करावे लागेल की तुमचा आक्रोश, तुमची व्याकुळता आणि प्रामाणिक प्रार्थना ज्या प्रमाणात असेल त्याच प्रमाणात देवही तुमची हाक ऐकतो. 🚩 प्रार्थना ही केवळ उच्च आध्यात्मिक साधनेची फक्त क्रियाच नाही, तर त्याच वेळी प्रार्थनेला मनोवैज्ञानिक महत्त्व देखील आहे. 🚩 नियमितपणे प्रार्थना केल्याने मानसिक श्रम आणि सुख-दु:ख, अपयश, निराशा आणि संघर्ष इत्यादींमुळे होणारे आघात दूर होतात आणि स्नायू पुन्हा उर्जेने भरल्या जातात. 🚩 प्रार्थना केल्यानंतर, फळाची इच्छा सोडली पाहिजे. प्रार्थनेचा परिणाम झाला तरी ठीक आहे, नाही झाला तरी ठीक आहे. 🚩 प्रार्थने नंतरची स्थिती ही तशीच राहायला हवी, जितकी ती फलदायी ठरल्यावर झालेली असेल. या भावनेने प्रार्थना करावी. 🔸"यदेव श्रद्धया जुहोति तदेव वीर्यवत्तरं भवति"🔸 -छांदोग्योपनिषद् 🚩 म्हणजेच श्रद्धेने केलेली प्रार्थनाच फळ देते. म्हणून, भावना जितकी खरी, खोल आणि पूर्ण असेल तितका त्याचा परिणाम होईल. 🚩 जर आपण देवाला आत्मविश्वासाने, निष्पाप आणि प्रामाणिक मनाने, मनापासून, प्रार्थना केली, तर आपल्याला तात्काळ लाभ मिळतो आणि नक्कीच मिळतो. 🚩 उदाहरणादाखल, चिरहरणाच्या वेळी, द्रौपदी सर्व बाजूंनी निराश होती, तेव्हा तिची प्रार्थना कोणीही ऐकली नाही, मग त्याने मनापासून भगवंताचा धावा केला, तेव्हा भगवान श्रीकृष्णाने तीची लाज वाचवली. 🚩 प्रल्हादांच्या रक्षणासाठी नरसिंहाने अवतार घेतला. 🚩 अश्वत्थामाच्या दारातून सोडलेले शस्त्र उत्तराच्या गर्भाचा नाश करण्यासाठी येऊ लागले, नंतर उत्तराने परमेश्वराला हाक मारली, म्हणून त्याने तिच्या गर्भाचे रक्षण केले. 🚩 मार्कंडेयाच्या दयाळू प्रार्थनेवर, शिवाने त्याला काळापासून वाचवले. 🚩 मीरा, सूर, तुलसी, समर्थ, रामदास, चैतन्य महाप्रभू, नरसी भगत, तुकाराम इत्यादी संतांच्या प्रार्थना ईश्वराने स्वीकारल्या आणि सर्वांचे कल्याण झाले. 🚩⚜️🌹प्रार्थनेचे महत्त्व: 🚩 प्रार्थनेत व्यक्ती श्रद्धा ठेवण्याबरोबरच आपल्या काही इच्छा ठेवते आणि खऱ्या प्रार्थनेद्वारे जे काही देवाकडे मागितले जाते ते आपल्याला नक्कीच मिळते असा विश्वास आहे. 🚩 प्रार्थनेने व्यक्तीचा अहंकार दूर होतो आणि सौहार्द आणि बंधुता निर्माण होते. 🚩 प्रार्थनेने मनाला शांती देऊन मनातील सर्व संतप्त विचार दूर होतात. त्यामुळे आपल्या शरीराला ताकद मिळते. 🚩 कारण प्रार्थनेने मनाला शांती मिळते, मग याने तुम्हाला तुमच्या रागावर नियंत्रण मिळते. यामुळे तुमच्या चेहऱ्यावर एक चमक येते ज्यामुळे तुमचे व्यक्तिमत्व वेगळे होते. 🚩 प्रार्थनेने मन शुद्ध होते आणि त्यात ज्ञानाचा दिवा जळतो. 🚩 प्रार्थना केल्याने शरीरात सकारात्मक ऊर्जा संचारते, ज्यामुळे शरीर निरोगी, शुद्ध, ताजे आणि आरामशीर होते. यामुळे शरीरही निरोगी राहते. 🚩 प्रार्थनेने दुःख, दु:ख, क्लेश, पश्चात्ताप, शारीरिक व्याधी, मनाचे विकार, मनातील पापे दूर होतात. याने आध्यात्मिक सिद्धी प्राप्त होते, दैवी शक्ती वाढते, ईश्वरावरील श्रद्धा वाढते, आत्मविश्वास आणि आत्मज्ञान वाढते. अशा प्रकारे प्रार्थना आपल्या आत्म्यासाठी टॉनिक म्हणून काम करते. 🚩 जरी मनोवांछित परिणाम झाला नाही, तर समजावे की यातही काहीतरी रहस्य आहे आणि आपल्या कल्याणासाठी देवाने हे होऊ दिले नाही. हे कालांतराने आपल्याला आलेले अनुभव हे सिद्ध करून दाखवतात. त्यानंतरच्या घटना, अनुभव आपल्या आयुष्यातील टर्निंग पॉइंट्स ठरतात. 🙏🙏🙏🌹😊

+1 प्रतिक्रिया 1 कॉमेंट्स • 3 शेयर

*2 मिनीट लागतील, पण नक्की वाचाच !* परळ भागातील प्रसिद्ध टाटा कॅन्सर हॉस्पिटलच्या समोरील फूटपाथवर उभा राहून तिशीतील एक तरुण खाली उभ्या असलेल्या गर्दीकडे टक लावून पाहत राहायचा. मृत्युच्या दारात उभं राहिल्यामुळे रुग्णाच्या चेहऱ्यावरील दिसणारी ती भीती, त्यांच्या नातेवाईकांची भकास चेहऱ्याने होणारी ती धावपळ पाहून तॊ तरुण खूप अस्वस्थ व्हायचा. बहुसंख्य रुग्ण बाहेगावाहून आलेले गरीब लोक असायचे. कुठे कोणाला भेटायचे, काय करायचे हेही त्यांना ठाऊक नसायचे. औषध पाण्यासाठीच नव्हे तर त्यांच्याकडे जेवायलाही पैसे नसायचे. ते सारे दृश्य पाहून तो तरुण खूप खिन्न मनाने घरी परतायचा. त्यांच्यासाठी आपण काहीतरी करायला पाहिजे. रात्रंदिवस त्याने ह्याच विचाराचा ध्यास घेतला. आणि एक दिवस त्याने त्यातून मार्ग काढलाच. आपलं चांगलं चाललेलं हॉटेल त्याने भाड्याने दिलं आणि काही पैसे उभे राहिल्यावर त्याने चक्क टाटा हॉस्पिटलच्या समोर असलेल्या कोंडाजी चाळीच्या रस्त्यावर आपला यज्ञ सुरु केला. एक असा यज्ञ जो पुढे २७ वर्षे अविरत सुरु राहील याची त्याला स्वतःलाही कल्पना नव्हती. कॅन्सरग्रस्त रुग्णांना अन त्यांच्या नातेवाईकांना मोफत भोजन द्यायचा त्याचा हा उपक्रम परिसरातील असंख्य लोकांना आवडला. सुरुवातीला पाच पन्नास लोकांना भोजन देता देता शंभर, दोनशे, तीनशे अशी संख्या वाढू लागली तसे असंख्य हात त्यांच्या सोबतीला येऊ लागले. बघता बघता एकामागून एक वर्ष उलटत गेली. कधी हिवाळा,कधी उन्हाळा तर कधी मुंबईतला भयंकर पावसाळाही त्यांच्या यज्ञात खंड पाडू शकला नाही. तोपर्यंत दररोज मोफत भोजन घेणाऱ्यांची संख्या ७०० पार करून पुढे गेली होती. *हरखचंद सावला* एवढं करूनच थांबले नाहीत. त्यांनी गरजू रुग्णांना मोफत औषध पुरवायालाही सुरुवात केली. त्यासाठी त्यांनी औषधाची बँकच उघडली. त्यासाठी तीन फार्मासिस्ट व तीन डॉक्टरांची अन सोशल वर्करची टीमच त्यांनी स्थापन केली. कॅन्सरग्रस्त बाल रुग्णांसाठी त्यांनी टॉयबँकहि उघडली. आज त्यांनी स्थापन केलेला "जीवन ज्योत" ट्रस्ट ६० हून अधिक उपक्रम राबवत आहे. ५७ वर्षीय *हरखचंद सावला* आजही त्याच उत्साहाने कार्यरत आहेत. त्यांच्या त्या अफाट उत्साहाला, त्यांच्या त्या प्रचंड कार्याला शतशः प्रणाम ! २४ वर्षे क्रिकेट खेळून २०० कसोटी आणि शेकडो एक दिवसीय सामने खेळून १०० शतके अन ३० हजार धावा केल्या म्हणून सचिन तेंडूलकरला "देवत्व" बहाल करणारे आपल्या देशात करोडो लोक आहेत. पण २७ वर्षात १०-१२ लाख कॅन्सरग्रस्त रुग्णांना अन त्यांच्या नातेवाईकाना दुपारचे भोजन मोफत देणाऱ्या मुंबईच्या हरखचंद सावलाना मात्र कोणी ओळखतही नाही, आणि त्यांना देवही मानत नाही. ही आहे आपल्या देशातील मीडियाची कृपा. ( विशेष म्हणजे गुगलवर अथक परिश्रम करूनही त्यांचा फोटोही सापडला नाही ). कधी पंढरपूरच्या विठोबाच्या मंदिरात, कधी प्रभादेवीच्या सिद्धीविनायक मंदिरात, कधी शिर्डीच्या साई मंदिरात, तर कधी तिरुपतीच्या बालाजी मंदिरात. आणि नाही जमलंच तर जवळपासच्या मंदिरात जाउन देवाचा शोध घेणाऱ्या त्या करोडो भक्तांना देव कधीच सापडणार नाही. तो आपल्या आजूबाजूलाच असतो. पण आपल्याला मात्र त्याचा पत्ताच नसतो. आपण मात्र वेड्यासारखे कधी बापू, कधी महाराज, कधी बाबा म्हणून त्यांच्या मागे पळत असतो. सगळे बाबा, महाराज, बापू अब्जाधीश होतात आणि आपल्या व्यथा, वेदना, आणि संकटे काही मरेपर्यंत संपत नाहीत. गेल्या २७ वर्षात लाखो कॅन्सरग्रस्त रुग्णांना अन त्यांच्या नातेवाइकांना मात्र देव सापडला तो *हरखचंद सावला* च्या रुपात. जसे चारोळी, कवीता, जोक, इतर बातम्या लगेच पुढे पाठविता तसेच हे सुध्दा सगळयांना पाठवा. अशा माणसाचा सन्मान झाला पाहिजे. त्यांना प्रसिध्दि मिळाली पाहीजे ! *Please हां msg forward करा, कधी तरी हा msg त्या देव माणसा पर्यन्त पोहचेल ! त्याला धन्यवाद द्यायला ! 🙏🌷👍*

+2 प्रतिक्रिया 2 कॉमेंट्स • 1 शेयर

●┈┉┅━❀꧁꧂❀━┅┉┈● 🏵🔱|| *नित्य स्वामी दर्शन* ||🌀🏵 *२१ मे* स्वामींनी शिवुबाईला जेव्हा सांगितले की बाळाप्पा कांबळे विणायला लागला आहे तेव्हा शिवुबाई स्वामींना म्हणाली की , “ स्वामी , बाळाप्पा कधीतरी शालजोडी विणेल का .. " स्वामींनी शिवुबाईकडे प्रसन्न मुद्रेने पाहिले . स्वामींच्या चेहऱ्यावर आनंदाच्या लाटा उसळू लागल्या . स्वामी चटकन म्हणाले , " शिवुबाई , बाळाप्पा कधीतरी शालजोडी विणेल का ते मी तुला आज सांगत नाही . कारण बाळाप्पा हा माझा भक्त आहे . परंतु परमभक्तीच्या नाम पायऱ्या तो ह्या क्षणापासून चढायला लागला आहे . त्यात तो किती रममाण होईल त्यावर हे सर्व अवलंबून आहे . " शिवुबाई स्वामींकडे प्रश्नार्थक चेहऱ्याने पाहू लागली . स्वामी तिला म्हणाले , " शिवुबाई , तुला सांगतो , शालजोडी विणणारे ज्ञानी भक्त ह्या विश्वात खूप दुर्मिळ आहेत . कर्म , उपासना आणि ज्ञान ह्या त्रिवेणी संगमावर भक्तिस्नान केल्याशिवाय भगवंतदर्शन घडत नाही . खूपसे भक्त कर्म आणि उपासनेच्या पायऱ्या पार पाडतात . परंतु ज्ञानाच्या पायऱ्या त्यांना कधी उल्लंघता येत नाहीत . आणि समजा ज्ञानाच्या पायऱ्या त्यांनी पार केल्या तरी त्यांच्यापाशी जो ताठा असतो त्या अहंकारी ताठ्यामुळे त्यांना भक्तिस्नान घडतच नाही . म्हणून मी तुला म्हटले की शालजोडी विणणारे वामनबोवांसारखे साक्षात्कारी पुरुष खूप दुर्मिळ असतात . बाळाप्पा हा मजवर आंधळे प्रेम करतो हे मला ठाऊक आहे . कदाचित तो आयुष्यभर कांबळेच विणत बसेल . " स्वार्मीचे बोलणे अमृतामध्ये भिजून चिंब झाले आहे असे शिवुबाईला वाटले . स्वामी पलंगावरून उठले . बाळाप्पाच्या डोळ्यात आनंदाश्रू होते . स्वामींचे बोलणे त्याने पूर्णपणे ग्रहण केले होते . स्वामींच्या एकूणच बोलण्याचा मतितार्थ बाळाप्पाला कळला होता . स्वामी निघाले तेव्हा बाळाप्पा वाकला , त्याने स्वामींचे चरण घट्ट पकडले . म्हणाला , " स्वामी , मला तुमचे आशीर्वाद हवेत . निदान माझ्या हातून स्वामीभक्तीचे घोंगडे तरी नीट विणले जाऊ दे .. " स्वामींनी बाळाप्पाला प्रेमाने उठवले म्हणाले , " बाळाप्पा , तू माझ्या हृदयात आहेस . कशाला काळजी करतोस . " स्वामी झपझप बाहेर पडले तेव्हा सूर्योदय झाला होता . बाळाप्पाच्या लक्षात आले की स्वामींची सावली पडलेली नाही . *॥ भिऊ नकोस , मी तुझ्या पाठीशी आहे ॥* माझ्या प्राणप्रिय स्वामीभक्तांनो , तुम्ही फक्त सर्वांवर निष्कलंक प्रेम करा . आपल्या आयुष्याचा प्रेमरज्जू बळकट करा . सदैव नामातच राहा . मी भगवंताचा आहे ह्या भावनेने जगायला लागा . तरच आयुष्य कारणी लागेल . एक लक्षात ठेवा की आपण जर नामानंदात सदैव राहिलो तरच दुसऱ्यावर खरे निस्सीम प्रेम करता येते . परमेश्वराशी ह्या निमित्ताने अनुसंधान साधता येते . थोडक्यात काय तर भगवंतस्मरणात अष्टौप्रहर राहा . त्यातच शाश्वत आनंद साठलेला आहे हे कधी विसरू नका . भक्त प्रल्हाद अखंड नामात राहिला म्हणून भगवंताचा लाडका झाला हे भक्तिउदाहरण कधीही विसरू नका म्हणजे झाले . ●┈┉┅━❀꧁꧂❀━┅┉┈●

+4 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 0 शेयर

+2 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 0 शेयर

👌 असे भासते चक्रवर्ति जे विश्वाचे सम्राट असे हो महाराज आमच्या प्राणांचे मूर्तिमंत आधार असे हो...1 पूर्ण आपल्या तेजासहची प्रकट जाहले ते आहेत हो पीत कुसुम ती प्रभा फाकली आणि धवल शीतल सुमनें हो...2 चराचराच्या कडे पसरती प्रभा पूर्ण ती सहजपणे हो डोईवरती वाटे त्यांनी जांभुळवर्णी दोन पिसे हो...3 धारण केली सहजपणाने आश्वासित करण्या जगास हो गजाननांच्या अशा दर्शने मानस भरते मांगल्ये हो...4 मनात मंगल भाव दाटता जागा नुरते अमंगलां हो घडते अन् त्या मांगल्याचे प्रक्षेपण आपल्याकडून हो...5 विश्व होउदे त्या मांगल्यें सुखकर आणी भयरहीत हो मांगल्याचा स्रोत गजानन नित्य वसो आमच्या मनात हो...6 🙏🏼

+1 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 1 शेयर

🌺🌾🌺🌾🌺🌾🌺 *_श्री स्वामी समर्थ तारक मंत्र_* *_नि:शंक हो रे मना,निर्भय हो रे मना।_* *_प्रचंड स्वामी बळ पाठीशी नित्य आहे रे मना।।_* *_अतर्क्य अवधूत हे स्मरण गामी।_* *_अशक्य ही शक्य करतील स्वामी।।१।।_* *_जिथे स्वामी पाय तिथे न्यून काय।_* *_स्वयें भक्त प्रारब्ध घडवी ही माय।।_* *_आज्ञे वीणा काळ ना नेई त्याला।_* *_परलोकी ही ना भीती तयाला।।_* *_अशक्य ही शक्य करतील स्वामी।। २ ।।_* *_उगाची भीतोसी भय हे पळू दे।_* *_जवळी उभी स्वामी शक्ति कळू दे।।_* *_जगी जन्ममृत्यू असे खेळ ज्याचा।_* *_नको घाबरू तू असे बाळ त्याचा।।_* *_अशक्य ही शक्य करतील स्वामी।। ३ ।।_* *_खरा होई जागा श्रद्धेसहित।_* *_कसा होशी त्याविणा तू स्वामीभक्त।।_* *_कितीदा दिला बोल त्यांनीच हात।_* *_नको डगमगू स्वामी देतील साथ।।_* *_अशक्य ही शक्य करतील स्वामी।। ४ ।।_* *_विभूती नमन नामध्यानाधी तीर्थ।_* *_स्वामीच या पंचप्राणामृतात।।_* *_हे तीर्थ घे आठवी रे प्रचिती।_* *_न सोडी कदा स्वामी जया घेई हाती।।_* *_अशक्य ही शक्य करतील स्वामी।। ५ ।।_* *_श्री स्वामी समर्थ_* *_श्री स्वामी समर्थ_* *_श्री स्वामी समर्थ_* *_श्री स्वामी समर्थ_* *_श्री स्वामी समर्थ_* *_🙏स्वामी समर्थ 🙏_* *_भिऊ नकोस मी तुझ्या पाठीशी आहे_* 🌺🌾🌺🌾🌺🌾🌺

+2 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 2 शेयर

*🙏काळजातले दुःख!🙏* 👍 *नक्की वाचा* 👌 *कुणीच कुणाच्या जवळ नाही* *हीच खरी समस्या आहे* *म्हणून जगण्यात पौर्णिमा कमी* *आणि अमावस्या जास्त आहे.* *हल्ली माणसं पहिल्या सारखं* *दुःख कुणाला सांगत नाहीत* *मनाचा कोंडमारा होतोय* *म्हणून आनंदी दिसत नाहीत* . *एवढंच काय* *एका छता खाली राहणारी तरी* *माणसं जवळ राहिलीत का ?* *हसत खेळत गप्पा मारणारी* *कुटुंब तुम्ही पाहिलीत का ?* *अपवाद म्हणून असतील काही* *पण प्रमाण खूप कमी झालंय* *पैश्याच्या मागे धावता धावता* *दुःख खूप वाट्याला आलंय*. *नातेवाईक व कुटुंबातले* *फक्त एकमेकाला बघतात* *एखाद दुसरा शब्द बोलतात* *पण काळजातलं दुःख दाबतात*. *जाणे येणे न ठेवणे, न भेटणे, न बोलणे* *या गोष्टी कॅज्युअली घेऊ नका* *गाठी उकलायचा प्रयत्न करा* *जास्त गच्च होऊ देऊ नका*. *धावपळ करून काय मिळवतो* *याचा जरा विचार करा* *बँकेचे अकाउंट भरण्या पेक्षा* *आपल्या माणसांची मनं भरा.* *एकमेका जवळ बसावं बोलावं* *आणि नेहमी नेहमी* *तिरपं चालण्याच्या एैवजी* *थोडं सरळ रेषेत चालावं* *समुद्रात चोहीकडे पाणी* *आणि पिण्याला थेंबही नाही* *अशी अवस्था झालीय माणसाची* *यातून लवकरच बाहेर पडा*. *माणसं अन माणुसकी नसलेली घरे* *कितीही पॉश असले* *तरी त्याचा काय उपयोग* 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏

+1 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 2 शेयर
Anna Shinde May 21, 2022

+1 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 3 शेयर
Anna Shinde May 21, 2022

+2 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 1 शेयर

🌺✨ *_सांजधारा_*✨🌺✨ *"सहकार्य आणि"सतकर्म* *आवाज न करता केले* *तर,* *त्यातुन निर्माण होणारे* *"माधुर्य "आणी "समाधान"* *हे अतुलनीय असते. !!* ✨🌺✨ *_सांजधारा_*✨🌺✨🌺✨ *_सांजधारा_*✨🌺✨ *वेळ, मित्र, आणि नाती,* *ह्या अशा तीन गोष्टी आहेत की त्यांना* *किंमतीचे लेबल नसते.* *पण ह्या हरवल्या की समजते, त्यांची किंमत किती मोठी असते.* ✨🌺✨ *_सांजधारा_*✨🌺✨🌺✨ *_सांजधारा_*✨🌺✨ _*सकाळ म्हणजे भुतकाळाच्या वलयातून बाहेर येण्याची आणि भविष्य सुंदर करण्याची एक संधी. या संधीचा चांगला वापर करण्यासाठी स्वच्छ विचार, निर्मळ मन आणि मुखावर स्मित हास्य असावे, स्वतः सोबत समोरच्या व्यक्तीचा दिवस देखील छान जातो.*_ ✨🌺✨ *_सांजधारा_*✨🌺🌺✨ *_सांजधारा_*✨🌺✨ _*हवेची पण गंमत असते ना... चाकातून गेली की चाक पळत नाही, आणि डोक्यात गेली की, चांगलं-वाईट कळत नाही...!*_ _*काही व्यक्तींचे आयुष्यातील स्थान एखाद्या हारातल्या दोऱ्याप्रमाणे असते, दिसणे महत्त्वाचे नाही तर असणे महत्त्वाचे असते...!*_ _*मनातले अबोल संकेत ज्यांना न बोलता कळतात त्यांच्याशीच मनांची खोल नाती जुळतात...!*_ ✨🌺✨ *_सांजधारा_*✨🌺✨🌺✨ *_सांजधारा_*✨🌺✨ *प्रत्युत्तर द्यायला अजिबात ताकद लागतं नाही. कमजोर, विक्षिप्त सुद्धा प्रत्युत्तर देऊ शकतो. खरी ताकद लागते, ती प्रत्युत्तर न द्यायला.* *आयुष्यात आपण कोणासाठी काय केलं, हे लक्षात ठेवण्याऐवजी... आपल्यासाठी कोणी काय केलं, याची जाणीव असणं फार महत्वाचं आहे.* *प्रामाणिक राहून यश मिळत नाही असे काही लोक म्हणतात, पण प्रामाणिक राहणे हेच खूप मोठे यश आहे.* ✨🌺✨ *_सांजधारा_*✨🌺✨🌺✨ *_सांजधारा_*✨🌺✨ _*दिव्याची काच स्वच्छ असून भागत नाही, आत ज्योत ही हवीच.*_ _*माणसाला जीवनात यशस्वी होण्यासाठी चुकणं आणि शिकणं दोन्हीही फार महत्त्वाचं आहे...*_ _*कितीही जपले कुणाच्याही मनातील भाव, वेळ येताच साधले जातात डाव, तेव्हाच कळतात खरे स्वभाव...*_ ✨🌺✨ *_सांजधारा_*✨🌺✨🌺✨ *_सांजधारा_*✨🌺✨ _*जीवनात तुमचा कोणीही कितीही तिरस्कार केला तरी तुम्ही तुमचा चांगुलपणा सोडू नका. कारण चुलीतून निघणारा धूर एखाद्या भिंतीला काळे करू शकतो पण आकाशाला काळे करण्याचे सामर्थ्य त्या धुरात कधीही नसतं...!* *माणसाला जिंकायचे ते केवळ* *आपुलकीने,* *कारण वेळ ,पैसा ,सत्ता आणि* *शरीर एखादे वेळेस साथ देणार* *नाही ,* *पण माणुसकी प्रेमळ स्वभाव* *आणि आत्मविश्वास कधीही* *तुम्हाला एकटे पडू देणार नाही...* ✨🌺✨ 🌺✨ *_सांजधारा_*✨🌺✨ *ही सत्ता* *ही श्रीमंती* *ही सुंदरता* *ही दादागिरी* *हे सर्व भाडेकरू आहेत बरं का* *हे नेहमी घर बदलत राहतात* *.हे सर्व आज आहे उद्या नसणार.* *.अहंकार सोडून नम्रतेत राहाण्याचा प्रयत्न करा.* *।।प्रेम द्या प्रेम घ्या* ✨🌺✨ *_सांजधारा_*✨🌺✨ 🌺✨ *_सांजधारा_*✨🌺✨ ...*पाठीवरच्या ओझ्यापेक्षा मनावरचं ओझं नेहमीच जड असतं....!* *ते हलकं करायचं म्हटलं म्हणजे झेलणारादेखील तितकाच "आपलासा" असावा लागतो.* ✨🌺✨ *_सांजधारा_*✨🌺✨

+1 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 0 शेयर

+2 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 3 शेयर

_*तुम्हाला खूप राग येतो का?....*_ _ज्याला राग येत नाही असा या जगात शोधूनही कोणी सापडणार नाही.कारण मनुष्य हा संवेदनशील प्राणी आहे.यामुळे आनंद,दु:ख,राग, मत्सर,द्वेष,लोभ,प्रेम या भावना त्याच्यात कुटून भरलेल्या आहेत.जसा आनंद झाल्यावर आपण हसून तो व्यक्त करतो.दु:ख अश्रू ढाळून मोकळे करतो तसाच राग व्यक्त करण्यासाठी आपण ओरडतो,चिडचिड करतो,आदळआपट करतो.तर क्वचित प्रसंगी हाणामारीही करतो.त्यानंतर काहीवेळाने मात्र आपण शांत होतो.झालेल्या गोष्टीचा विचार करू लागतो.यातून बऱ्याचवेळा फक्त पश्चाताप होतो.पण तोपर्यत वेळ निघून गेलेली असते.काहीक्षणाच्या त्या रागाने जवळची माणसं दूर गेलेली असतात.तर कधी आपणच स्वत:च नुकसान करुन घेतलेलं असतं.पण या रागाने आपलं फक्त एवढंच नुकसान केलंल नसतं तर जाताना तो आपल्याला उच्च रक्तदाब नावाची व्याधीही देऊन जातो.ज्यातून पुढे अनेक व्याधी जन्म घेतात.यामुळे अशा या राग नावाच्या भावनेला आवर घालणं फार गरजेचं आहे यासाठी काही उपयुक्त टीप्स._ _*उत्तम श्रोते व्हा* समोरची व्यक्ती चिडून किंवा ओरडून बोलत असली तरी त्याच्यावर उलट ओरडण्यापेक्षा त्याचे बोलणे शांततेने ऐकून घ्या.त्याच्या बोलण्यामागचा अर्थ समजून घ्या.प्रतिक्रीया देण्याआधी विचार करा._ _*विचार करून बोला* कोणाशीही कुठल्याही विषयावर बोलताना,आपली मत व्यक्त करण्याआधी विचार करा.उगाच समोरचा बोलतो म्हणून तुम्ही विचार न करता त्याच्यावर ओरडू नका.त्याचे बोलणे खोटे व आपले खरे हे दाखवण्याचा प्रयत्न करताना तोल सांभाळा.नाहीतर आक्रस्ताळे आहात अशी तुमची प्रतिमा तयार होईल,तुमचे नुकसान होईल._ _*राग येत असेल तर शांत राहा* ऑफिसमध्ये,घरात कुठल्याही गोष्टीवरुन तुमचा कोणाशी वाद झाला असेल किंवा ती व्यक्ती तुम्हाला आवडत नसेल तरी त्याच्यावर एकदम राग प्रकट करू नका.शांत राहा समोरच्या व्यक्तीला बोलू द्या.त्याचे बोलणे झाले की तुमचा मुद्दा शांतपणे त्याला समजावून सांगा यामुळे तुम्ही किती परिपक्व आहात ते समोरच्याला कळेल.यामुळे तुमच्याबद्दलची त्याची मतही बदलतील._ _*व्यायाम करा* व्यायाम केल्याने शरीरच सुदृढ होत नाही तर मनंही फ्रेश होतं असं म्हणतात.यामुळे जर एखाद्याचा तुम्हांला खूप राग येत असेल तर तिथून बाहेर पडा.मोकळ्या बागेत अथवा रस्त्यावर जा,फिरा,शक्य असल्यास जीमला जा,व्यायाम करा.मग बघा तुम्हाला त्या व्यक्तीचा विसर पडलेला असेल.त्याच्याबद्दल आलेला रागाचा फुगा केव्हाच फुटलेला असेल हे तुमचे तुम्हालाच कळणार नाही._ _*गाणी ऐका* गाणं हे मन फ्रेश करण्याचं उत्तम साधन आहे.आवडती गाणी ऐकताना आपल्याला आजूबाजूच्या गोष्टींचा विसर पडतो.गाण्यात दंग झाल्याने मूड बदलतो.यामुळे एखाद्याबरोबर तुमचे बिनसलं असेल तर त्याला विसरण्यासाठी तो वाद विसरण्यासाठी गाण्याचा सहारा घ्यावा.जेणेकरुन मन उधास होणार नाही आणि तुमची चिडचिडही होणार नाही._ _*आकस ठेवू नका* आपले कधी ना कधी कोणाबरोबर तरी कडाक्याचे भांडण झालेले असते.तो वाद,अपमान काही केल्या विसरता येण्यासारखा नसतो.त्या रागाच्या ज्वाळा कायम मनाच्या कोपऱ्यात धगधगत असतात.त्या प्रसंगाची आठवण आली तरी रक्तदाब वाढतो.इतक्या खोलवर जखमा त्या व्यक्तीने दिलेल्या असतात.पण काळाबरोबर नेहमी पुढे जायला शिका.जुने वाद,जुने द्वेष मनातून काढून फेका,झालं गेलं विसरुन जा.कारण अप्रिय प्रसंगांच कधीच कोडकौतुक करायचं नसतं नाहीतर ते मन पोखरायला लागतं यामुळे मानसिक व्याधी जडू शकते...._ _*मिञानो;काळजी घ्या.....*_

+7 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 13 शेयर

+5 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 2 शेयर

+4 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 2 शेयर

+4 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 0 शेयर